میامی، شهرستان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
میامی، شهرستان (County) Mayamey | میامی، شهرستان (County) Mayamey | ||
واقع در شمال شرقی استان | واقع در شمال شرقی [[سمنان، استان|استان سمنان]]، به مرکزیت اداری [[میامی (ایران)|شهر میامی]]. مشتمل است بر دو بخش مرکزی به مرکزیت شهر میامی (شامل دهستانهای کلاتههای شرقی، میامی و فرومد)، و بخش کالپوش به مرکزیت رضوان (شامل دهستانهای رضوان و نردین)، و 45 روستا. بر پایه منابع جغرافیایی کهن، واژۀ «میامی» از «مَیمَی» گرفته شده که به تاکستانهای سرسبز و فراوانی انگور در این ناحیه اشاره دارد. آنچه از این منابع استخراج میشود این است که منطقۀ مورد نظر از چندصدسال پیش تاکستانهای آباد داشته. شماری از آبادیهای کنونی این منطقه تاریخی کهن و پیوسته به سرزمین/ ایالت تاریخی [[قومس، ناحیه قدیم|قومس]] (کومش) دارند، خاصه دو شهر کنونی فرومد و میامی. از آن چه که در کتابهای تاریخی آمده بر میآید که میامی در قسمت شرقی قومس واقع بوده است. به دلیل واقع بودن برخی آبادیهای میامی در مسیر جادۀ [[ری، شهر باستانی|ری]] به [[خراسان]]، در دورۀ [[صفویه]] تعدادی [[کاروانسرا]] و [[آب انبار|آبانبار]] در این منطقه ساخته شد. [[ابن یمین، محمود (ح ۶۸۵ـ ۷۶۹ق)|ابن یمین]]، از شاعران نامدار سدۀ 7 و 8هجری، از مردم این سرزمین و از آبادی فرومد بوده است. میامی در تقسیمات کشوری معاصر ایران از توابع [[شاهرود، شهرستان|شهرستان شاهرود]] بوده؛ تا سال 1390ش که با مصوبۀ هیأت دولت در جلسۀ ۱۳۹۰/۶/۱۹ش، با انتزاع بخش میامی از شهرستان یادشده به شهرستان میامی ارتقاء یافت. | ||
براساس سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت این شهرستان 38,718نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 16درصد ساکن دو شهر و بیش از 86درصد روستانشینانند. بیشتر مردم شهرستان به زبان فارسی و در برخی مناطق و روستاها به زبان ترکی خراسانی، بلوچی و کردی کرمانجی سخن میگویند. اقتصاد مردم این شهرستان برپایۀ کشاورزی و دامداری استوار است؛ و علاوه بر این، در میامی چند معدن فلزات (از جمله کرومیت و مس) و دو-سه شهرک و ناحیۀ صنعتی فعال و نیمهفعال وجود دارد. گندم، جو، چغندرقند، پسته، حبوبات، فلفل، پیاز، کلزا، تخمۀ آفتابگردان، گیاهان علوفهای (یونجه و ذرت) و انگور مهمترین محصولات کشاورزی این شهرستان است. صنایع دستی میامی شامل جاجیمبافی، لاکتراشی، تولید البسۀ محلی، دستبافتههای سنتی، نمدمالی و… میشود. | براساس سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت این شهرستان 38,718نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 16درصد ساکن دو شهر و بیش از 86درصد روستانشینانند. بیشتر مردم شهرستان به زبان فارسی و در برخی مناطق و روستاها به زبان ترکی خراسانی، بلوچی و کردی کرمانجی سخن میگویند. اقتصاد مردم این شهرستان برپایۀ کشاورزی و دامداری استوار است؛ و علاوه بر این، در میامی چند معدن فلزات (از جمله کرومیت و مس) و دو-سه شهرک و ناحیۀ صنعتی فعال و نیمهفعال وجود دارد. گندم، جو، چغندرقند، پسته، حبوبات، فلفل، پیاز، کلزا، تخمۀ آفتابگردان، گیاهان علوفهای (یونجه و ذرت) و انگور مهمترین محصولات کشاورزی این شهرستان است. صنایع دستی میامی شامل جاجیمبافی، لاکتراشی، تولید البسۀ محلی، دستبافتههای سنتی، نمدمالی و… میشود. | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
* '''ک'''اروانسرای محمدآباد پل ابریشم: مربوط به دوره صفوی (ثبت ملی شده است.) | * '''ک'''اروانسرای محمدآباد پل ابریشم: مربوط به دوره صفوی (ثبت ملی شده است.) | ||
* کاروانسرای سنگی شریفآباد: مربوط به دوره صفوی در ۴۰کیلومتری شمال شرقی میامی (ثبت ملی شده است.) | * کاروانسرای سنگی شریفآباد: مربوط به دوره صفوی در ۴۰کیلومتری شمال شرقی میامی (ثبت ملی شده است.) | ||
* رباط سپنج: مربوط به دورۀ ایلخانان در ۶۰کیلومتری شمال شرق میامی و در روستای جهانآباد (ثبت ملی شده است.) | * [[رباط سپنج]]: مربوط به دورۀ ایلخانان در ۶۰کیلومتری شمال شرق میامی و در روستای جهانآباد (ثبت ملی شده است.) | ||
* دشت شقایق و آفتابگردان کالپوش | * دشت شقایق و آفتابگردان کالپوش | ||
* آبشار و جنگل نام نیک: روستای نام نیک در ۱۲۰کیلومتری شمال میامی | * آبشار و جنگل نام نیک: روستای نام نیک در ۱۲۰کیلومتری شمال میامی | ||