جهانگير ميرزا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
پس از مرگ فتحعلی شاه در 1250ق، او برای استقبال از شاه جديد، [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] (برادر تنی خودش) به ميانه رفت، اما [[قایم مقام، میرزا عیسی ( ـ۱۲۳۷ق)|قائم مقام فراهانی]]، با وانمود كردن اين كه او در صدد آسيب زدن به شاه جدید است، شاه را به كشتن جهانگير ميرزا ترغيب كرد. اما در نهایت سبب شد كه محمدشاه دستور دهد وی و دیگر برادرانش ([[خسرو ميرزا]]، احمد ميرزا، مصطفی قلی ميرزا) را دستگير کنند و به كور کردن جهانگیر میرزا اكتفا كرد. | پس از مرگ فتحعلی شاه در 1250ق، او برای استقبال از شاه جديد، [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه]] (برادر تنی خودش) به ميانه رفت، اما [[قایم مقام، میرزا عیسی ( ـ۱۲۳۷ق)|قائم مقام فراهانی]]، با وانمود كردن اين كه او در صدد آسيب زدن به شاه جدید است، شاه را به كشتن جهانگير ميرزا ترغيب كرد. اما در نهایت سبب شد كه محمدشاه دستور دهد وی و دیگر برادرانش ([[خسرو ميرزا]]، احمد ميرزا، مصطفی قلی ميرزا) را دستگير کنند و به كور کردن جهانگیر میرزا اكتفا كرد. | ||
دو سال بعد، آن سه را به قلعه تويسركان فرستادند. پس از مرگ محمد شاه، [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدين شاه]] به تشويق [[امیرکبیر|اميركبير]] عموهايش را آزاد کرد. در شهريور 1229ش، جهانگير ميرزا از طرف ناصرالدين شاه به حكومت خوی منصوب شد. او در ارديبهشت 1232ش با اجازه گرفتن از شاه قصد سفر به مكه كرد، اما در ميان راه بيمار شد و در تير همان سال در تبريز فوت كرد. او را در | دو سال بعد، آن سه را به قلعه تويسركان فرستادند. پس از مرگ محمد شاه، [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدين شاه]] به تشويق [[امیرکبیر|اميركبير]] عموهايش را آزاد کرد. در شهريور 1229ش، جهانگير ميرزا از طرف ناصرالدين شاه به حكومت خوی منصوب شد. او در ارديبهشت 1232ش با اجازه گرفتن از شاه قصد سفر به مكه كرد، اما در ميان راه بيمار شد و در تير همان سال در تبريز فوت كرد. او را در مقبرهای كه خودش بنا كرده بود، در قم دفن كردند. پس از وی، فرزندان و نوادگانش سالهای سال در قلعه تويسركان زندگی میكردند. | ||
جهانگير ميرزا بعد از آزاد شدن از يوغ محمد شاه، به تحصيل علوم عربی و نيز ترجمه و تأليف پرداخته بود. برخی از آثار شاخص او عبارتاند از: ترجمۀ ''آثار البلاد و اخبار العباد'' به فارسی؛ تألیف کتاب ''تاریخ نو''؛ تأليف ''طرائف الظرائف''؛ ''رساله در علم عروض''. | |||