پرش به محتوا

آرام، غلام عباس (یزد ۱۲۸۲ـ۱۳۶۳ش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Added English title to display title and first line)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
Aram, Gholam Abbas
آرام، غلامعباس (یزد ۱۲۸۲ـ۱۳۶۳ش)   Aram, Gholam Abbas
 
آرام، غلام عبّاس (یزد ۱۲۸۲ـ۱۳۶۳ش)


{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
خط ۳۰: خط ۲۸:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}دولتمرد ایرانی. آرام که ابتدا ملا علیرضای چای‌فروش نام داشت، از مبلّغان بهائیت یزد بود، ولی بعداً آن را ترک کرد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه برای ادامۀ‌ تحصیل راهی هندوستان شد و در کنار تحصیل، در تجارت‌خانۀ اصفهانی و نیز روزنامۀ ''حبل‌المتین'' کار کرد. در ۱۳۰۲ش به استخدام وزارت امورخارجه درآمد و تا ۱۳۳۰ش در سِمت‌های گوناگون سیاسی در کلکته، لندن و واشینگتن خدمت کرد. در دورۀ نخست‌وزیری دکتر محمد مصدق به تهران فراخوانده شد و به‌سبب شایعاتی که دربارۀ روابطش با انگلستان بر سر زبان‌ها بود، از کار برکنار شد. از اواخر ۱۳۳۱ش مجدد به کار دعوت شد. در ۱۳۳۲ـ۱۳۳۵ش وزیرمختار ایران در واشینگتن و در ۱۳۳۶ش سفیر ایران در توکیو و تایپه بود. در ۱۳۳۸ش با حکم دکتر منوچهر اقبال، نخست‌وزیر وقت، وزیر امورخارجه و سال بعد سفیر ایران در عراق شد. از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۵ش در چند دولت‌ وزیر امورخارجه بود و سپس سفیر ایران در لندن (۱۳۴۵ـ۱۳۵۰ش) و چین (۱۳۵۰ـ۱۳۵۳‌ش) شد. پس از بازنشستگی، از ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷‌ش سناتور انتصابی تهران بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مدتی کوتاه زندانی شد. آرام عضو لژهای فراماسونری ستارۀ سحر و کیوان بود.
}}دولتمرد ایرانی. آرام که ابتدا ملا علیرضای چای‌فروش نام داشت، از مبلّغان بهائیت یزد بود، ولی بعداً آن را ترک کرد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه برای ادامۀ‌ تحصیل راهی هندوستان شد و در کنار تحصیل، در تجارت‌خانۀ اصفهانی و نیز روزنامۀ ''حبل‌المتین'' کار کرد. در ۱۳۰۲ش به استخدام وزارت امورخارجه درآمد و تا ۱۳۳۰ش در سِمت‌های گوناگون سیاسی در کلکته، لندن و واشینگتن خدمت کرد. در دورۀ نخست‌وزیری دکتر [[محمد مصدق]] به تهران فراخوانده شد و به‌سبب شایعاتی که دربارۀ روابطش با انگلستان بر سر زبان‌ها بود، از کار برکنار شد. از اواخر ۱۳۳۱ش مجدد به کار دعوت شد. در ۱۳۳۲ـ۱۳۳۵ش وزیرمختار ایران در واشینگتن و در ۱۳۳۶ش سفیر ایران در توکیو و تایپه بود. در ۱۳۳۸ش با حکم دکتر [[منوچهر اقبال]]، نخست‌وزیر وقت، وزیر امورخارجه و سال بعد سفیر ایران در عراق شد. از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۵ش در چند دولت‌ وزیر امورخارجه بود و سپس سفیر ایران در لندن (۱۳۴۵ـ۱۳۵۰ش) و چین (۱۳۵۰ـ۱۳۵۳‌ش) شد. پس از بازنشستگی، از ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷‌ش سناتور انتصابی تهران بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مدتی کوتاه زندانی شد. آرام عضو لژهای فراماسونری ستارۀ سحر و کیوان بود.
----
 
 


 
 


[[Category:تاریخ ایران]] [[Category:دورۀ پهلوی]]
[[Category:تاریخ ایران]] [[Category:دورۀ پهلوی]]
سرویراستار، ویراستار
۷۶٬۵۹۲

ویرایش