چولا، سلسله: تفاوت میان نسخه‌ها

خاندانی از حاکمان جنوب [[هند]]. قرون ۹ تا ۱۳م اوج شکوفایی آنان بود. سلسلۀ چولا، که مَقرّ آن کنارۀ رود [[کاوری]]<ref>Cauvery</ref> بود، با غلبه‌ بر همسایگان خود، [[پالاوا، سلسله (قرون ۴ تا ۹م)|پالاوا]]<ref>Pallava</ref> و [[پاندیا، سلسله (قرن ۳پ م ـ۱۶م)|پاندیا]]<ref>Pandya</ref>، نیروی برتر سراسر منطقه شد. بزرگ‌ترین سلاطین چولا عبارت بودند از راجاراجای اول<ref>Rajaraja</ref> (حک:‌ ۹۸۵ـ۱۰۱۴م)، که به شمال‌ [[سیلان]] (سریلانکا) حمله کرد، و پسرش، راجندرا چولاوارما<ref>Rajendra Cholavarma</ref> (حک: ۱۰۱۴ـ۱۰۴۴م). در طول سلطنت آنان، سپاهیان چولا به درّۀ [[گنگ]]<ref>Ganges</ref> و [[مالی، شبه جزیره|مجمع‌الجزایر مالی]]<ref>Malay </ref> حمله کردند و معابد باشکوهی در [[تانجور]]<ref>Tanjore</ref> ساختند. این سلسله تا حدود ۱۲۷۹م دوام آورد، ولی در قرن ۱۲م بیشتر سرزمین‌های خود را در غرب و مرکز هند از دست داد. سلاطین چولا، علاوه‌ بر ایجاد نیروی دریایی قدرتمند، نظام حکومتی محلی برقرار و از تجارت و هنر حمایت کردند.<br /> <!--17061000-->