برخوار و میمه: تفاوت میان نسخه‌ها

شهرستانی در نواحی مرکزی استان اصفهان، مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری شاهین‌شهر. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود است. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند. اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن ۲۷۹,۷۷۸ نفر است (۱۳۸۵). آبادی‌های مهم آن عبارت‌اند از مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.