پرش به محتوا

منوهین، یهودی (۱۹۱۶ـ۱۹۹۹): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Amir صفحهٔ منوهین ، یهودی (۱۹۱۶ـ۱۹۹۹) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به منوهین، یهودی (۱۹۱۶ـ۱۹۹۹) منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


مِنوهین‌، یِهودی (۱۹۱۶ـ۱۹۹۹)(Menuhin, Yehudi)<br/> [[File:38447600.jpg|thumb|مِنوهين‌، يِهودي]]
منوهین‌، یهودی (۱۹۱۶ـ۱۹۹۹)(Menuhin, Yehudi)<br/> {{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =یهودی منوهین  
|عنوان =یهودی منوهین  
|نام =Yehudi Menuhin
|نام =Yehudi Menuhin
خط ۲۹: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}ویولن‌نواز و رهبر ارکستر، زادۀ امریکا. رپرتوآر تک‌نوازی او، از ویوالدی<ref>Vivaldi</ref> تا ژرژ اِنسکو<ref>George Enescu </ref> را دربر‌می‌گرفت. در ۱۹۳۲ ''کنسرتوی ویولن''<ref>''Violin Concerto''</ref> اثر ادوارد الگار<ref>Edward Elgar </ref> را، به رهبری خود آهنگ‌ساز، ضبط کرد و در ۱۹۴۴ ''سونات''<ref>''Sonata''</ref> برای تک‌نوازی ویولن به سفارش او را بارتوک<ref>Bartök</ref> ساخت. در کنسرتی همراه با راوی شانکار<ref>Ravi Shankar</ref> نابغۀ نوازندگی سیتار برنامه اجرا کرد، و کنسرتی نیز با ویولن‌نواز جاز، استفان گراپِلّی<ref>Stéphane Grappelli </ref>، برگزار کرد. نخستین کنسرت‌های خود را در ۱۹۲۸ در برلین به اجرا درآورد، و اولین هنرمند یهودی بود که پس از جنگ جهانی دوم با ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra </ref> نوازندگی کرد. در عرصۀ فعالیت‌های بشردوستانه نیز چهرۀ برجسته‌ای بود. منوهین در ۴سالگی ویولن را آغاز کرد، و ابتدا از زیگموند آنکِر<ref>Sigmund Anker </ref> و بعد از لوئیس پِرسینگِر<ref>Louis Persinger </ref> (۱۸۸۷ـ۱۹۶۶) تعلیم گرفت. در ۷‌سالگی کنسرتوی ویولن مندلسن را در کنسرتی عمومی در سان‌فرانسیسکو<ref>San Franciso </ref> اجرا کرد، بعد به اروپا رفت تا زیرنظر آدولف بوش<ref>Adolf Busch  
}}
 
[[پرونده:Menuhin, Yehudi.jpg|بندانگشتی|یهودی منوهین]]
ویولن‌نواز و رهبر ارکستر، زادۀ [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]. رپرتوآر تک‌نوازی او، از [[ویوالدی، آنتونیو (۱۶۷۸ـ۱۷۴۱)|ویوالدی]]<ref>Vivaldi</ref> تا [[انسکو، ژرژ (۱۸۸۱ـ۱۹۵۵)|ژرژ اِنسکو]]<ref>George Enescu </ref> را دربر‌می‌گرفت. در ۱۹۳۲ ''کنسرتوی ویولن''<ref>''Violin Concerto''</ref> اثر [[الگار، ادوارد (۱۸۵۷ـ۱۹۴۳)|ادوارد الگار]]<ref>Edward Elgar </ref> را، به رهبری خود آهنگ‌ساز، ضبط کرد و در ۱۹۴۴ ''سونات''<ref>''Sonata''</ref> برای تک‌نوازی [[ویولن]] به سفارش او را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)|بارتوک]]<ref>Bartök</ref> ساخت. در کنسرتی همراه با [[شانکار، راوی (۱۹۲۰ـ۲۰۱۲)|راوی شانکار]]<ref>Ravi Shankar</ref> نابغۀ نوازندگی [[سیتار]] برنامه اجرا کرد، و کنسرتی نیز با ویولن‌نواز جاز، [[گراپلی ، استفان (۱۹۰۸ـ۱۹۹۷)|استفان گراپِلّی]]<ref>Stéphane Grappelli </ref>، برگزار کرد. نخستین کنسرت‌های خود را در ۱۹۲۸ در [[برلین]] به اجرا درآورد، و اولین هنرمند یهودی بود که پس از [[جنگ جهانی دوم]] با ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra </ref> نوازندگی کرد. در عرصۀ فعالیت‌های بشردوستانه نیز چهرۀ برجسته‌ای بود. منوهین در ۴سالگی ویولن را آغاز کرد، و ابتدا از زیگموند آنکِر<ref>Sigmund Anker </ref> و بعد از لوئیس پِرسینگِر<ref>Louis Persinger </ref> (۱۸۸۷ـ۱۹۶۶) تعلیم گرفت. در ۷‌سالگی کنسرتوی ویولن مندلسن را در کنسرتی عمومی در [[سان فرانسیسکو|سان‌فرانسیسکو]]<ref>San Franciso </ref> اجرا کرد، بعد به اروپا رفت تا زیرنظر [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch  
</ref> و اِنسکو به تحصیلات خود ادامه دهد. به‌‌سرعت در مقام یکی از نوازندگان بی‌نظیر و نابغۀ جهان مشهور شد. بعدها وقت کمتری را به تک‌نوازی اختصاص می‌داد و بیشتر بر رهبری ارکستر متمرکز بود (مثلاً در جشنوارۀ باث<ref>Bath Festival </ref>، ۱۹۵۹ـ۱۹۶۹)، که در این حوزه نیز جایگاه ارزشمندی به‌دست آورد. در مارس ۱۹۹۷ برترین نشان افتخار آلمان، نشان بزرگ لیاقت<ref>Great Order of Merit</ref>، به او اعطا شد.
</ref> و اِنسکو به تحصیلات خود ادامه دهد. به‌‌سرعت در مقام یکی از نوازندگان بی‌نظیر و نابغۀ جهان مشهور شد. بعدها وقت کمتری را به تک‌نوازی اختصاص می‌داد و بیشتر بر رهبری ارکستر متمرکز بود (مثلاً در جشنوارۀ باث<ref>Bath Festival </ref>، ۱۹۵۹ـ۱۹۶۹)، که در این حوزه نیز جایگاه ارزشمندی به‌دست آورد. در مارس ۱۹۹۷ برترین نشان افتخار آلمان، نشان بزرگ لیاقت<ref>Great Order of Merit</ref>، به او اعطا شد.


سرویراستار
۵۴٬۰۹۹

ویرایش