ابراهیمی زنگنه، احمد (کرمانشاه ۱۲۹۰- موناکو ۱۳۸۴ش): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=احمد ابراهیمی زنگنه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=کرمانشاه ۱۲۹۰ش|تاریخ مرگ=موناکو ۱۳۸۴ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرک مهندسی رشتۀ برق ، دانشگاه تولوز - دانشنامۀ دکتری الکتروتکنیک در لندن|شغل و تخصص اصلی=متخصص برق و الکتروتکنیک|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=دانشیار و استاد دانشکدۀ فنی، معاون ادارۀ تلفن، معاون فنی وزارت پیشه و هنر، رئیس کارخانجات قند کشور، رئیس بنگاه صنعتی و معاونت وزارت اقتصاد، مدیرعامل بانک صنعتی، عضو شورای عالی برنامه، رئیس کانون مهندسین ایران، وزیر پست و تلگراف، و مدیرعامل سازمان برنامه|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=فناوری و صنایع|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

متخصص برق و الکتروتکنیک ایرانی، رئیس کانون مهندسین ایران، و از بنیانگذاران صنعت قندسازی در ایران. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به پایان رساند و برای ادامۀ تحصیل ابتدا به [[بیروت]] و سپس به [[فرانسه]] رفت و در دانشگاه [[تولوز]] در رشتۀ برق مدرک مهندسی گرفت و در [[لندن (انگلستان)|لندن]] موفق به دریافت دانشنامۀ دکتری الکتروتکنیک شد. در ۱۳۱۶‌ش به [[ایران]] بازگشت و در دانشکدۀ فنی با سمت دانشیار به تدریس پرداخت و به استادی رسید. از سمت‌های مهم اوست: معاون ادارۀ تلفن، معاون فنی وزارت پیشه و هنر، رئیس کارخانجات قند کشور، رئیس بنگاه صنعتی و معاونت وزارت اقتصاد، مدیرعامل بانک صنعتی، و عضو شورای عالی برنامه. در ۱۳۲۹ در کابینۀ [[علاء، حسین (تهران ۱۲۶۱ـ۱۳۴۳ش)|حسین علاء]] به وزارت پست و تلگراف، و سپس در همان سال در کابینۀ دکتر [[مصدق، محمد (۱۲۶۱ـ۱۳۴۵ش)|محمد مصدق]] به مدیرعاملی سازمان برنامه برگزیده شد. بعد از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از کار برکنار شد و به شغل آزاد پرداخت و کارخانۀ قند مجهزی در کرمانشاه دایر کرد و در توسعۀ کارخانه‌های قند کشور کوشید.