حاج سید ابوالقاسم امام جمعه: تفاوت میان نسخه‌ها

از رجال مذهبی ایران، پسر بزرگ حاج سید زین العابدین امام جمعه ظهیرالاسلام، و نوۀ دختری دوست علی خان نظام الدوله. در 1304ق، پدرش او را برای تکمیل تحصیلاتش به نجف اشرف فرستاد. حاج سید ابوالقاسم از شاگردان [[رشتی، میرزا حبیب الله (رشت ۱۲۳۴ـ نجف ۱۳۱۲ق)|حاج میرزا حبیب الله رشتی]] بود. پس از چند سال به ایران بازگشت و در 1321ق و پس از درگذشت پدر، منصب امامت جمعه به او که فرزند ارشد بود، تفویض و امام جمعۀ تهران شد.  

اوایل ورودش از نجف و بعد از امام جمعه شدن، از آخوندهای بانفوذ تهران شد. او هفت سال در شبستان مسجد شاه به تدریس فقه و اصول پرداخت تا این که [[مشروطه]] آغاز شد. و او که از علمای درباری و مخالف مشروطه بود، رفته رفته از وجهه و نفوذ و اعتبارش کم شد. بر خلاف او، برادرش حاج سید محمد امام جمعه (معروف به امام زاده) مشروطه خواه و جزو اعضای دادگاه انقلابی بود. در 1288ش، مجلس عالی مشروطه خواهان حاج سید ابوالقاسم را از منصب امامت جمعه تهران عزل کرد و به جای او، برادرش امام جمعه شد. در پی آن، حاج سید ابوالقاسم از ایران به مصر و اسکندریه تبعید شد.