پرش به محتوا

تئاتر حماسی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ تیاتر حماسی را به تئاتر حماسی منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:14288000.jpg|جایگزین=کاریل چرچیل|بندانگشتی|کاریل چرچیل]]
[[پرونده:14288000.jpg|جایگزین=کاریل چرچیل|بندانگشتی|کاریل چرچیل]]
تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref>و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.</p><!--14288000-->
<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.</p><!--14288000-->
----
----
[[رده:تئاتر]]
[[رده:تئاتر]]
[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
<references />
<references />
۴۷٬۳۱۳

ویرایش