تئاتر موزیکال: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>اجرای تئاتری موسیقی آوازی به گونه‌ای که اپرای سنتی را، از نظر سبک و موضوع اثر، به چالش می‌گیرد. تئاتر موزیکال با بهره‌مندی از سنت‌های تماشاخانۀ انگلیسی، کابارۀ اروپایی، و [[زینگشپیل]]<ref>Singspiel</ref> آلمانی در دوران رکود اقتصادی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به‌منزلۀ اپرای طبقۀ کارگر شکوفا شد. در آلمان ''اپرای سه‌پولی''<ref>''Die Dreigroschenoper/The Threepenny Opera''</ref> (۱۹۲۸) [[برشت، برتولد (۱۸۹۸ـ۱۹۵۶)|برشت]]<ref>Brecht </ref> ـ وایل<ref>Weill </ref>، در امریکا موزیکال‌هایی با موضوع اختلاف طبقاتی مانند ''پورگی و بِس''<ref>''Porgy and Bess'' </ref> (۱۹۳۵) از [[گرشوین، جورج (۱۸۹۸ـ۱۹۳۷)|گرشوین]]<ref>Gershwin </ref>؛ و در سینما'' زیر بام‌های پاریس''<ref>''Sous Les toits de Paris/Under the Roofs of Paris'' </ref> (۱۹۳۰، موسیقی از رائول مورتی<ref>Raoul Moretti </ref>) و ''آزادی از آن ماست''<ref>''A Nous la Liberté/Freedom for Us'' </ref> (۱۹۳۱، موسیقی از [[ژرژ اوریک]]<ref>Georges Auric </ref>) به کارگردانی [[رنه کلر (۱۸۹۸ـ۱۹۸۱)|رنه کلر]]<ref>René Clair </ref>، از آثار برجستۀ تئاتر موزیکال بودند. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در انگلستان آهنگ‌سازانی همچون اَلگزاندر گور<ref>Alexander Goehr </ref>، هریسون برت‌ویسل<ref>Harrison Birtwistle </ref>، و پیتر ماکسول دیویس<ref>Peter Maxwell Davies </ref> آثار شاخصی برای تئاتر موزیکال نوشتند و برت‌ویسل و دیویس برای گسترش گنجینۀ تئاتر موزیکال، گروه «بازیگران پیِرو<ref>Pierrot Players </ref>» را تشکیل دادند (که بعد به «فایرز آو لاندن<ref>The Fires of London</ref>» تغییر نام داد). هِنتسه<ref>Henze</ref> (''مقالۀ خوک‌ها''<ref>''Essay on Pigs'' </ref>، ۱۹۶۸)، بریو<ref>Berio </ref> (''رسیتال اول''<ref>''Recital I'' </ref>، ۱۹۷۲) و لیگِتی<ref>Ligeti </ref> (''گران ماکابر (ماکابر بزرگ)''<ref>''Le Grand Macabre/The Great Macabre''</ref>، ۱۹۷۸) از آهنگ‌سازان دیگری‌اند که به فضای اجتماعی ناآرام سال‌های پس از ۱۹۶۸ پرداخته‌اند. </p><p>از ۱۹۷۰ به بعد تئاتر موزیکال قالب مناسبی برای برنامه‌های موسیقی کوتاه بخش مددکاری مراکز هنری و سالن‌های اپرای دولتی نشان داده است.

 

</p><!--14290700-->