پرش به محتوا

پارمیجانینو، فرانچسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


پارْمیجانینو، فرانْچِسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰)(Parmigianino, Francesco)<br/> [[File:13027000.jpg|thumb|مريم عذراي گردن‌بلند اثر فرانْچِسکو پارْميجانينو]]
پارْمیجانینو، فرانْچِسکو (۱۵۰۳ـ۱۵۴۰م)(Parmigianino, Francesco)<br/> {{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فرانچسکو پارمیجانینو
|عنوان =فرانچسکو پارمیجانینو
|نام =Francesco Parmigianino
|نام =Francesco Parmigianino
خط ۲۱: خط ۱۹:
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =تابلوی مریم عذرای گردن بلند (ح ۱۵۳۵؛ موزه اوفیتسی، فلورانس)
|آثار =تابلوی مریم عذرای گردن بلند (ح ۱۵۳۵م)، رؤیای ژروم قدیس
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۳۱: خط ۲۹:
}}
}}


نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین مانریست<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) کوردجو<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از رافائل<ref>Raphael </ref> و میکلانژ نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در پارما<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲ تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳ به رم رفت، و به‌استخدام پاپ کلمنس هفتم<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷، به کارگاهش ریختند. به بولونیا گریخت و در ۱۵۳۱ به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.
نقاش و باسمه‌کار<ref>etcher</ref> ایتالیایی. از برجسته‌ترین [[مانریسم|مانریست]]<ref>Mannerists </ref>ها (شیوه‌گران) بود. مضامین دینی، تک‌چهره‌های شهوانی، و پیکرهای اشرافیِ باریک و کشیدۀ زیبایی پدید آورد، که تابلوی ''مریم عذرای گردن بلند''<ref>''Madonna of the Long Neck'' </ref> (ح ۱۵۳۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref> Florence</ref>) از آن جمله است. از نخستین هنرمندان ایتالیایی بود که چاپنقش‌های تیزابی بدیعی ساخت. پارمیجانینو از خانواده‌ای هنرمند بود، نقاشی را از نزدیکانش آموخت و از شاخص‌ترین پیروانِ مانریست (شیوه‌گر) [[کوردجو]]<ref> Correggio </ref> شد، اگرچه از [[رافائل سانتسیو|رافائل]]<ref>Raphael </ref> و [[میکلانژ]] نیز تأثیر پذیرفت؛ در آثارش با ظرافت خاصی در بلندی و باریکی پیکره‌ها اغراق می‌کرد. نخستین کارهایش را در [[پارما، شهر|پارما]]<ref>Parma </ref> پدید آورد و در ۱۵۲۲م تزیینات بازوی عرضی جنوبیِ کلیسای جامع شهر را اجرا کرد. در ۱۵۲۳م به [[رم، شهر|رم]] رفت، و به‌استخدام [[کلمنس هفتم (۱۳۴۲ـ۱۳۹۴م)|پاپ کلمنس هفتم]]<ref>Clement VII </ref> درآمد؛ نقل است که پارمیجانینو درحال نقاشیِ تابلوی ''رؤیای ژروم قدیس''<ref>''Vision of St Jerome''</ref> (نگارخانۀ ملی لندن<ref> National Gallery, London </ref>) بود که نیروهای امپراتوری در جریان تاراج شهر در ۱۵۲۷م، به کارگاهش ریختند. به [[بولونیا، شهر|بولونیا]] گریخت و در ۱۵۳۱م به پارما بازگشت. پس از آن می‌بایست دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های کلیسای سانتا ماریا دلا استاکّاتا<ref>church of Santa Maria della Staccata </ref> را می‌ساخت، ولی آن‌قدر کار را به‌تعویق انداخت که به جرم عدول از قرارداد روانۀ زندان شد. پس از آزادی به کاسال مادجوره<ref>Casal Maggiore </ref> گریخت، و اندکی بعد درگذشت. چاپنقش‌های تیزابیِ آثارش در ترویج مانریستی (شیوه‌گری) اروپا سهمی بسزا داشتند. طراحی‌های بسیاری نیز اجرا کرد که شماری از آن‌ها را مجموعه‌داران انگلیسی در قرن‌های ۱۷ و ۱۸م گردآوری کردند. همچنین چاپنقش‌های تیزابی و طرح‌های تزیینی بدیعی پدید آورد که از آن‌ها باسمه‌های چوبی<ref>woodcuts </ref> سایه‌روشن<ref>chiaroscuro</ref> ساخته ‌شده‌اند.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۴۹۶

ویرایش