طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش): تفاوت میان نسخهها
طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۲
، ۱ سال پیشبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان = حسین طاهرزاده بهزاد | |عنوان = حسین طاهرزاده بهزاد | ||
|نام = | |نام =Hüseyin Tahirzade Behzat | ||
|نام دیگر= | |نام دیگر= | ||
|نام اصلی= | |نام اصلی= | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
|ملیت=ایرانی | |ملیت=ایرانی | ||
|محل زندگی= | |محل زندگی= | ||
|تحصیلات و محل تحصیل= | |تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه هنرهای زیبای تفلیس، مدرسه صنایع ظریفه استانبول | ||
| شغل و تخصص اصلی = | | شغل و تخصص اصلی =کاریکاتورساز | ||
|شغل و تخصص های دیگر=طـراح، مینیاتورساز، نقاش و هنرمند | |شغل و تخصص های دیگر=طـراح، مینیاتورساز، نقاش و هنرمند | ||
|سبک = | |سبک = | ||
|مکتب = | |مکتب = | ||
|سمت =ریاست | |سمت =ریاست مدرسه صنایع مستظرفه- نماینده ایران در نمایشگاه بینالمللی ازمیر در 1326ش | ||
|جوایز و افتخارات =دریافت گواهینامه و احراز | |جوایز و افتخارات =دریافت گواهینامه و احراز رتبه اول از مدرسه صنایع ظریفه استانبول، بنیاد نهادن موزه هنرهای زیبا | ||
|آثار = از مینیاتورها: ایران جاویدان، شکارگاه خسروپرویز، مرد سقا؛ از تابلوهای رنگ و روغن و آبرنگ: مرد کاسه و بشقابی | |آثار = از مینیاتورها: ایران جاویدان، شکارگاه خسروپرویز، مرد سقا؛ از تابلوهای رنگ و روغن و آبرنگ: مرد کاسه و بشقابی | ||
|خویشاوندان سرشناس =کریم طاهرزاده بهزاد (برادر) | |خویشاوندان سرشناس =کریم طاهرزاده بهزاد (برادر) | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
[[پرونده:29007700- 3.jpg|جایگزین=حسین طاهرزاده بهزاد|بندانگشتی|حسین طاهرزاده بهزاد]] | [[پرونده:29007700- 3.jpg|جایگزین=حسین طاهرزاده بهزاد|بندانگشتی|حسین طاهرزاده بهزاد]] | ||
طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش)<br> | طاهرزاده بهزاد، حسین (تبریز ۱۲۶۶ـ استانبول ۱۳۴۱ش)<br> | ||
[[پرونده: 29007700-2.jpg | بندانگشتی|طاهرزاده بهزاد، حسين]]<p>(ملقب به: مزّینالسلطان) | [[پرونده: 29007700-2.jpg | بندانگشتی|طاهرزاده بهزاد، حسين]]<p>(ملقب به: مزّینالسلطان) کاریکاتورساز، طراح، مینیاتورساز، نقاش و هنرمند ایرانی. نزد نقاش معروف، آقا میرغفار، به تعلیم نقاشی پرداخت. بهسبب مخالفت پدرش با هنر نقاشی به [[تفلیس]] رفت و با میرزا جلیل محمدقلیزاده، مدیر روزنامۀ ''ملانصرالدین''، همکار شد و ضمن نقاشی و کاریکاتورسازی برای روزنامۀ ''ملانصرالدین''، در مدرسۀ هنرهای زیبای تفلیس تحصیل کرد. با خواست خانواده به تبریز بازگشت، اما دست از نقاشی نکشید و ضمن انتشار روزنامهای فکاهی با جمعی از صاحبان ذوق به چاپ کاریکاتورهایی در روزنامۀ ''آذربایجان'' و روزنامۀ ''حشراتالارض'' پرداخت و نقاشیهای کتابهای ''احمد (سفینۀ طالبی)''، ''اخلاق مصوّر'' و ''تاریخ مصوّر ایران'' را ترسیم و برای چاپ آماده کرد. چندی بعد، به [[استانبول]] رفت و در مدرسۀ صنایع ظریفۀ استانبول به ادامۀ فراگیری نقاشی پرداخت و موفق به دریافت گواهینامه و احراز رتبۀ اول شد. در ۱۳۰۸ش با تشویق [[فروغی، محمدعلی (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۱ش)|محمدعلی فروغی]] به ایران بازگشت و به ریاست مدرسۀ صنایع مستظرفه، که چندان رونقی نداشت، برگزیده شد و با پشتکار آن هنرستان را اعتلا بخشید و از آن پس این مدرسه به هنرستان عالی هنرهای زیبای ایران تغییر نام داد و در کنار آن موزۀ هنرهای زیبا را، با تعداد بیشماری آثار هنری نفیس، بنیاد نهاد. در ۱۳۲۶ش در نمایشگاه بینالمللیِ ازمیر نمایندۀ ایران بود و در ۱۳۳۳، در سمت استاد، در آکادمی هنرهای زیبای استانبول استخدام شد. پیکرش در [[امامزاده قاسم (تهران)|امامزاده قاسم]] در تهران بهخاک سپرده شد. علاوهبر مقالات هنری، از مینیاتورهای اوست: ''ایران جاویدان''، ''شکارگاه خسروپرویز''، ''مرد سقا''، و ''مرد کاسه و بشقابی'' از تابلوهای رنگ و روغن و آبرنگ اوست. </p> | ||
<br> | <br> | ||
[[پرونده:29007700-5.jpg|بندانگشتی|پادشاهی ایران، پرتره تمام پادشاهان اثر حسین طاهرزاده بهزاد]] | |||
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]] | [[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]] | ||
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]] | [[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]] | ||
[[رده:هنر]] | [[رده:هنر]] | ||
[[رده:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]] | [[رده:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]] | ||