سنجری، حشمت (تهران ۱۲۹۶ـ همان جا ۱۳۷۳ش): تفاوت میان نسخه‌ها

نوازنده، مدرس ویولن، رهبر ارکستر، و آهنگ‌ساز ایرانی. مقدمات موسیقی را با نوازندگی تار نزد پدر آغاز کرد و سپس در مدرسه عالی موسیقی، [[هنرستان عالی موسیقی]]، و آکادمی موسیقی وین، اتریش، درس خواند و از محضر [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]]، [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]]، [[روح الله خالقی|روح‌الله خالقی]]، سرژ خوتسیف و فرانکو فرارّا بهره گرفت. از ۱۳۳۳ تا ۱۳۵۱ش به‌تناوب رهبر ارکستر سمفونیک تهران بود و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز در این شغل باقی ماند. او علاوه‌بر مهارت در تعلیم موسیقی کلاسیک غرب با ویولن، آثار متنوعی را از [[دهلوی، حسین (تهران ۱۳۰۶ش )|حسین دهلوی]]، [[حسین، امین الله (سمرقند ۱۲۸۵ـ۱۳۶۳ش)|امین‌الله حسین]]، [[ملیک اصلانیان، امانویل (تبریز ۱۲۹۲ـ تهران ۱۳۸۲ش)|امانوئل ملیک اصلانیان]]، و [[پژمان، احمد (لار ۱۳۱۴ش )|احمد پژمان]] رهبری کرد و خود نیز آثاری ساخت که عبارت‌اند از ''رنگارنگ'' (در سه قسمت)، ''سوئیت تابلوهای ایرانی''، ''مهرگان، پوئم سمفونیک'' (روی تم‌های زورخانه‌ای و براساس اشعار فردوسی)؛ در سال‌های آخر عمر، تالاری در فرهنگسرای بهمن به یاد او نام‌گذاری شد.