احمد بن احول ( ـ۲۱۱ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}<p>ابوالعباس، وزیر معروف [[عباسیان]]. پدرش ابی خالد، کاتب وزیر مهدی خلیفۀ عباسی بود. او را اصلاً از مردان [[اردن]] و خاندانش را از موالی [[شام]] دانستهاند. [[یحیی برمکی (۱۲۰ـ۱۹۰ق)|یحیی برمکی]] وی را به ولایت «جند اردن» گماشت و در زمان وزارت [[فضل بن سهل سرخسی (سرخس ۱۵۴ـ ۲۰۲ق)|فضل بن سهل]]، وزیر [[ | }}<p>ابوالعباس، وزیر معروف [[عباسیان]]. پدرش ابی خالد، کاتب وزیر مهدی خلیفۀ عباسی بود. او را اصلاً از مردان [[اردن]] و خاندانش را از موالی [[شام]] دانستهاند. [[یحیی برمکی (۱۲۰ـ۱۹۰ق)|یحیی برمکی]] وی را به ولایت «جند اردن» گماشت و در زمان وزارت [[فضل بن سهل سرخسی (سرخس ۱۵۴ـ ۲۰۲ق)|فضل بن سهل]]، وزیر [[مأمون عباسی]]، به ریاست دیوانهای توقیع و خاتم رسید. احمد پس از قتل فضل (۲۰۳ق) و پس از حسن سهل به وزارت مأمون رسید (۵/۲۰۳). به خواهش او مأمون، طاهر بن حسین را به امارت [[خراسان]] فرستاد و پس از سرکشی طاهر، به اشارۀ احمد به قتل رسید. وی به [[ماوراءالنهر|ماوراءالنهر]] تاخت و شورش [[کرمان، شهر|کرمان]] را درهم شکست و [[حسین بن حسین]]، عامل شورش را دستگیر و به [[بغداد]] فرستاد و نزد مأمون از [[ابراهیم بن مهدی، ابواسحاق (۱۶۲ـ۲۲۴ق)|ابراهیم بن مهدی]] شفاعت کرد. سرانجام در بغداد درگذشت و مأمون بر پیکرش نماز خواند. بسیاری از نویسندگان، او را به زبانآوری، شعردانی و کفایت ستودهاند. او مردی بخشنده بود و در خوشنویسی وی را تا حد ابن مقله دانستهاند.</p> | ||
<br><!--11132100--> | <br><!--11132100--> | ||
[[رده:دین اسلام]] | [[رده:دین اسلام]] | ||
[[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]] | [[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]] | ||