پرش به محتوا

احمد رحمانی پور: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۷: خط ۲۷:




نوازنده‌ی ایرانی تار. ضمن گذراندن تحصیلات ابتدایی و دوره‌ی اول متوسطه، نزد پدرش با نواختن تار آشنا شد. در سال 1328، در سن چهارده سالگی به [[هنرستان موسیقی ملی]] رفت و به پیشنهاد [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌‏اللَّه خالقی]]، در رشته‌ی نوازندگی تار مشغول تحصیل شد. مهم‌ترین استاد او در این دوره [[موسی معروفی|موسی‏‌ معروفی]] بوده است. بعد از این، مدت 5 سال در کلاس [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصراللَّه زرین‏‌پنجه]] آموزش می‌بیند. از دیگر اساتید تار او باید به سلیمان سپانلو (مدرس و نوازنده‌ی تار و ویولن) که از شاگردان [[علینقی وزیری|علینقی وزیری]] بوده، اشاره کرد. رحمانی‌پور ضمن آموزش تار در هنرستان، نواختن سازهای کلارینت (زیر نظر [[وزیری تبار، حسینعلی (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۳۷ش)|حسینعلی وزیری‌‏تبار]])، سه‏‌تار (زیر نظر [[احمد عبادی|احمد عبادی]]) و تنبک (زیر نظر [[حسین تهرانی|حسین تهرانی]]) را نیز یاد گرفته. او پس از دریافت دیپلم موسیقی، به توصیه‌ی [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌‏اللَّه خالقی]]، مدت یک سال نیز نزد [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] آموزش می‌بیند و در نهایت برای آشنایی با شیوه‌ی نوازندگی [[علی اکبر شهنازی|علی‌‏اکبر شهنازی]] و فراگیری ردیف‌های او مدت‌ها نیز در کلاس وی تعلیم می‌گیرد.


رحمانی‏‌پور، از سال 1333 همکاریش را با رادیو در ارکستر شماره‌ی یک (به رهبری روح‏‌اللَّه خالقی) شروع کرده و سپس با ارکستر سازهای ملی ایران (به رهبری [[مهدی مفتاح|مهدی مفتاح]]) نیز تا سال 1355 همکاری می‌کند. او همچنین از سال 1338 با برنامه‌ی دوم تلویزیون نیز همکاری کرده است. از دیگر فعالیت‌های وی می‌توان به همکاری با ارکستر [[نصرت الله گلپایگانی|نصرت‌‏اللَّه گلپایگانی]] و ارکستر سازهای ملی ایران (به رهبری [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]) اشاره کرد.  
نوازنده‌ی ایرانی تار. ضمن گذراندن تحصیلات ابتدایی و دوره‌ی اول متوسطه، نزد پدرش با نواختن تار آشنا شد. در سال 1328ش، در سن چهارده سالگی به [[هنرستان موسیقی ملی]] رفت و به پیشنهاد [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌‏اللَّه خالقی]]، در رشته‌ی نوازندگی تار مشغول تحصیل شد. مهم‌ترین استاد او در این دوره [[معروفی، موسی|موسی‏‌ معروفی]] بوده است. بعد از این، مدت 5 سال در کلاس [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصراللَّه زرین‏‌پنجه]] آموزش می‌بیند. از دیگر اساتید تار او باید به سلیمان سپانلو (مدرس و نوازنده‌ی تار و ویولن) که از شاگردان [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] بوده، اشاره کرد. رحمانی‌پور ضمن آموزش تار در هنرستان، نواختن سازهای کلارینت (زیر نظر [[وزیری تبار، حسینعلی (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۳۷ش)|حسینعلی وزیری‌‏تبار]])، سه‏‌تار (زیر نظر [[عبادی، احمد (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۷۱ش)|احمد عبادی]]) و تنبک (زیر نظر [[حسین تهرانی|حسین تهرانی]]) را نیز یاد گرفته. او پس از دریافت دیپلم موسیقی، به توصیه‌ی [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌‏اللَّه خالقی]]، مدت یک سال نیز نزد [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] آموزش می‌بیند و در نهایت برای آشنایی با شیوه‌ی نوازندگی [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)|علی‌‏اکبر شهنازی]] و فراگیری ردیف‌های او مدت‌ها نیز در کلاس وی تعلیم می‌گیرد.
 
رحمانی‏‌پور، از سال 1333 همکاریش را با رادیو در ارکستر شماره‌ی یک (به رهبری روح‏‌اللَّه خالقی) شروع کرده و سپس با ارکستر سازهای ملی ایران (به رهبری [[مفتاح، مهدی (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۷۵ش)|مهدی مفتاح]]) نیز تا سال 1355 همکاری می‌کند. او همچنین از سال 1338 با برنامه‌ی دوم تلویزیون نیز همکاری کرده است. از دیگر فعالیت‌های وی می‌توان به همکاری با ارکستر [[نصرت الله گلپایگانی|نصرت‌‏اللَّه گلپایگانی]] و ارکستر سازهای ملی ایران (به رهبری [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]) اشاره کرد.  


رحمانی‏‌پور همراه با ارکسترهای مختلف در کنسرت‌هایی به نفع جذام‌خانه‌ی مشهد، آسایشگاه امین‌‏آباد، تالار فرهنگ و شیر و خورشید وقت (هلال احمر) شرکت کرده است. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، همراه ارکسترهای وزارت فرهنگ و هنر مسافرت‌های متعددی به کشورهای [[آلمان]]، [[امریکا، ایالات متحده|آمریکا]]، [[انگلستان]]، [[فرانسه]]، [[ژاپن]]، [[افغانستان]]، [[هندوستان]]، [[پاکستان]] و [[مصر]] داشته. [[محمود رحمانی پور|محمود رحمانی‌پور]] (نوازنده‌ی [[ویولن]]) برادر اوست.
رحمانی‏‌پور همراه با ارکسترهای مختلف در کنسرت‌هایی به نفع جذام‌خانه‌ی مشهد، آسایشگاه امین‌‏آباد، تالار فرهنگ و شیر و خورشید وقت (هلال احمر) شرکت کرده است. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، همراه ارکسترهای وزارت فرهنگ و هنر مسافرت‌های متعددی به کشورهای [[آلمان]]، [[امریکا، ایالات متحده|آمریکا]]، [[انگلستان]]، [[فرانسه]]، [[ژاپن]]، [[افغانستان]]، [[هندوستان]]، [[پاکستان]] و [[مصر]] داشته. [[محمود رحمانی پور|محمود رحمانی‌پور]] (نوازنده‌ی [[ویولن]]) برادر اوست.
۴۷٬۷۳۶

ویرایش