پرش به محتوا

اسمیت، همیلتون اوتانل: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰: خط ۳۰:
اِسْمیت، همیلتون اوتانِل (۱۹۳۱م -  )(Smith, Hamilton Othanel)
اِسْمیت، همیلتون اوتانِل (۱۹۳۱م -  )(Smith, Hamilton Othanel)


میکروب‌شناس امریکایی. با همکارش دانیل ناتانس<ref>Daniel Nathans </ref> به سبب تحقیق در زمینۀ آنزیم‌های محدودکننده<ref>restriction enzymes </ref> و کاربرد آن‌ها در ژنتیک مولکولی به [[نوبل، جایزه|جایزۀ نوبل]] پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۷۸ دست یافت. آنزیم‌های مذکور می‌توانند ژن‌ها را به قطعاتی با اندازۀ خاص ببُرند. میکروب‌شناس سوئیسی، [[آربر، ورنر (۱۹۲۹)|ورنر آربر]]<ref>Werner Arber</ref>، آنزیم‌های محدودکننده را در دهۀ ۱۹۶۰ کشف کرد. اسمیت که مستقل از آربر تحقیق می‌کرد، ضمن بهر‌ه‌گیری از یافتۀ آربر، توانست قطعات ژن‌ها را نیز شناسایی کند. اسمیت در بخشی از این کار با ناتانس همکار بود. بر اثر تحقیقات ناتانس، اسمیت، و آربر، که در جایزۀ نوبل هم سهیم بود، امروزه می‌توان ژن‌ها را در ویروس‌های جانوری شناسایی، نقشۀ آن‌ها را ترسیم، و سازمان و بیان ژن‌ها را در جانوران عالی مطالعه کرد.
میکروب‌شناس امریکایی. با همکارش دانیل ناتانس<ref>Daniel Nathans </ref> به سبب تحقیق در زمینۀ آنزیم‌های محدودکننده<ref>restriction enzymes </ref> و کاربرد آن‌ها در ژنتیک مولکولی به [[نوبل، جایزه|جایزۀ نوبل]] پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۷۸l دست یافت. آنزیم‌های مذکور می‌توانند ژن‌ها را به قطعاتی با اندازۀ خاص ببُرند. میکروب‌شناس سوئیسی، [[آربر، ورنر|ورنر آربر]]<ref>Werner Arber</ref>، آنزیم‌های محدودکننده را در دهۀ ۱۹۶۰l کشف کرد. اسمیت که مستقل از آربر تحقیق می‌کرد، ضمن بهر‌ه‌گیری از یافتۀ آربر، توانست قطعات ژن‌ها را نیز شناسایی کند. اسمیت در بخشی از این کار با ناتانس همکار بود. بر اثر تحقیقات ناتانس، اسمیت، و آربر، که در جایزۀ نوبل هم سهیم بود، امروزه می‌توان ژن‌ها را در ویروس‌های جانوری شناسایی، نقشۀ آن‌ها را ترسیم، و سازمان و بیان ژن‌ها را در جانوران عالی مطالعه کرد.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۹۱۲

ویرایش