بوچلی، آندرآ: تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=آندرآ بوچلی|نام=Andrea Bocelli|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=توسکانی۱۹۵۸م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=ایتالیایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه پیزا در رشته حقوق دکتری|شغل و تخصص اصلی=خواننده تنور اپرا|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=برندۀ جایزه گلدن گلوب|آثار=آندر‌آ بوچلی (۱۹۹۴)، سفر ایتالیایی، رومانزا (۱۹۹۷)، To Say Goodbye (به همراه سارا برایتمن)، The Prayer (به همراه سلین دیون)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}بوچلی، آندرآ (۱۹۵۸)(Bocelli, Andrea)

</ref> و [[پاپ، موسیقی|موسیقی پاپ]]، مشهور به تنور چهارم (چهارمین تنور)<ref>fourth tenor </ref>. خوانندۀ نابینای اهل توسکانی که در مقام دارندۀ یکی از پرشورترین صداها در عرصۀ آواز کلاسیک ملایم ظهور کرد و به دنیای اپرا نیز راه گشود. همکاری با [[پاواروتی، لوچانو|پاواروتی]]<ref>Pavarotti </ref> در آلبوم میزِرِره<ref>Miserere </ref> در ۱۹۹۲ و نیز تور هنری دور دنیا با زوکرو فورنا چیاری<ref>Zucchero Fornaciari </ref> در ۱۹۹۳، توجه جهانی را به‌سوی بوچلی جلب کرد. در عرصۀ ترانه‌های پاپ، خواننده‌ای موفق است و با خواننده‌های مشهور اجرای دونفره داشته است، همچون [[دیون، سلین (1967)|سلین دیون]]<ref>Celine Dion</ref>، برایان آدامز<ref> Bryan Adams </ref>، سارا برایتمن<ref>Sarah Brightman </ref>، اِروس رامازوتی. بوچلی در روستایی در توسکانی<ref>Toscany </ref> به‌دنیا آمد. در ۶‌سالگی آموختن [[پیانو]] را آغاز کرد. بعدها در نواختن [[فلوت]] و [[ساکسوفون]] مهارت یافت. مشکل بینایی از کودکی او را رنج می‌داد و در ۱۲سالگی طی حادثه‌ای به‌کلی نابینا شد؛ به آموختن موسیقی اکتفا نکرد و از دانشگاه پیزا<ref>University of Pisa</ref> در رشتۀ حقوق دکتری گرفت. ازجمله آثار اوست: ''آندر‌آ بوچلی''<ref> ''Andrea Bocelli'' </ref>(۱۹۹۴)، ''سفر ایتالیایی''<ref>''Viaggio Italiano/Italian Journey'' </ref>، ''رومانزا''<ref>''Romanza'' </ref> (۱۹۹۷)، ‌''Time To Say Goodbye'' (به همراه سارا برایتمن)، The Prayer (به همراه سلین دیون) که برندۀ جایزه گلدن گلوب<ref>Golden Globe</ref> شد و ۱۰میلیون نسخه از آن به‌فروش رفت.