صالح، الطیب: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ صالح، الطیب (سودان ۱۹۲۹) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به صالح، الطیب منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
صالِح، | صالِح، اَلطَّیب (سودان ۱۹۲۹-۲۰۰۹م)<br> | ||
<p>رماننویس و محقق سودانی. در دانشگاه خارطوم و لندن تحصیل کرد و در انگلستان اقامت گزید. سالها نمایندۀ فرهنگی یونسکو در کشورهای عربی بود. آثارش معدود و تلفیقی از فرهنگ عربی و غربی، و از لحاظ تکنیک نویسندگی در ادبیات معاصر دنیای عرب یگانه است. با'' یک مشت خرما'' ( | <p>رماننویس و محقق سودانی. در دانشگاه خارطوم و لندن تحصیل کرد و در انگلستان اقامت گزید. سالها نمایندۀ فرهنگی یونسکو در کشورهای عربی بود. آثارش معدود و تلفیقی از فرهنگ عربی و غربی، و از لحاظ تکنیک نویسندگی در ادبیات معاصر دنیای عرب یگانه است. با'' یک مشت خرما'' (۱۹۵۷م) لحن ویژهاش را تثبیت و در آن اثر قهرمان محوری خود، صالح، را خلق کرد که به زبان اولشخص مفرد، صمیمانه با خواننده سخن میگوید و در ضمن روایت سفرش به شمال و جنوب، مسائل هنرمندان معاصر عرب را بیان میکند. کتاب ''نامه به آیلین'' (۱۹۶۰م) از مشکلات تیرهپوستان مسلمان و دلهرهها و نگرانیهای نسل خویش حکایت دارد. در ۱۹۶۶م، صالح با رمان ''فصل'' ''هجرت به شمال''، به شهرت رسید. این رمان، که دربارۀ درگیریهای خشونتآمیز در شمال و جنوب سودان است، نقطۀ عطفی در تاریخ داستاننویسی عربی بهشمار میرود. آخرین رمان صالح، ''بندرشاه'' (۲ جلد، ۱۹۷۱م) نثری روان و شاعرانه دارد و عشق، تقوا، سادگی و رواداری سنت صوفیانۀ سودان در آن هویداست.</p> | ||
<br><!--27007500--> | <br><!--27007500--> | ||
[[رده:ادبیات عرب]] | [[رده:ادبیات عرب]] | ||
[[رده:(ادبیات عرب)آثار و اشخاص]] | [[رده:(ادبیات عرب)آثار و اشخاص]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۷
صالِح، اَلطَّیب (سودان ۱۹۲۹-۲۰۰۹م)
رماننویس و محقق سودانی. در دانشگاه خارطوم و لندن تحصیل کرد و در انگلستان اقامت گزید. سالها نمایندۀ فرهنگی یونسکو در کشورهای عربی بود. آثارش معدود و تلفیقی از فرهنگ عربی و غربی، و از لحاظ تکنیک نویسندگی در ادبیات معاصر دنیای عرب یگانه است. با یک مشت خرما (۱۹۵۷م) لحن ویژهاش را تثبیت و در آن اثر قهرمان محوری خود، صالح، را خلق کرد که به زبان اولشخص مفرد، صمیمانه با خواننده سخن میگوید و در ضمن روایت سفرش به شمال و جنوب، مسائل هنرمندان معاصر عرب را بیان میکند. کتاب نامه به آیلین (۱۹۶۰م) از مشکلات تیرهپوستان مسلمان و دلهرهها و نگرانیهای نسل خویش حکایت دارد. در ۱۹۶۶م، صالح با رمان فصل هجرت به شمال، به شهرت رسید. این رمان، که دربارۀ درگیریهای خشونتآمیز در شمال و جنوب سودان است، نقطۀ عطفی در تاریخ داستاننویسی عربی بهشمار میرود. آخرین رمان صالح، بندرشاه (۲ جلد، ۱۹۷۱م) نثری روان و شاعرانه دارد و عشق، تقوا، سادگی و رواداری سنت صوفیانۀ سودان در آن هویداست.