هاینان: تفاوت میان نسخه‌ها

}}جزیره‌ای در جنوب چین، واقع در دریای چین جنوبی<ref>South China Sea

</ref>، نزدیک ساحل جنوب غربی استان گوانگ‌دونگ<ref>Guandong  

</ref>. ۳۴هزار کیلومتر مربع مساحت و ۷,۳۴۰,۰۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۶). مرکز آن هایکو<ref>Haikou</ref> است و مهم‌ترین شهرهایش عبارت‌اند از ونچانگ<ref> Wenchang</ref>، شینکون<ref> Xincun </ref>، تونگچا<ref>Tongzha </ref>، و سانیا<ref>Sanya </ref>. هاینان دومین جزیرۀ بزرگ چین و دارای صنایع گردشگری و تولید مواد غذایی است. هایکو، واقع در ساحل شمالی جزیره، در ۱۹۳۹ به تصرف ژاپنی‌ها درآمد؛ اما در ۱۹۴۵ به چین بازگردانده شد. جزیرۀ هاینان ۲۵۷ کیلومتر طول دارد و حداکثر عرض آن ۱۴۵ کیلومتر است. این جزیره آتشفشان‌های خاموش بسیاری را در خود جا داده است. هاینان دارای ذخایر غنی معدنی مانند طلا، نقره، قلع، سنگ آهن، و سرب است. صنایع تولیدی آن تا پیش از دهۀ ۱۹۸۰ گسترش نیافته بود، حتی سنگ آهن استخراج‌شده از شیلو<ref>Shilu</ref> و کائوچوی به‌دست‌آمده در مزارع آن برای پردازش به سرزمین اصلی<ref> mainland </ref> منتقل می‌شد. در دهۀ ۱۹۸۰ سیاست خودکفایی دولت بر تولید برنج بعد از کائوچو تأکید داشت؛ اگرچه اقلیم<ref>climate </ref> گرم هاینان برای رشد میوه و سایر محصولات گرمسیری<ref>tropical  

</ref> مناسب بود. این جزیره بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ کائوچو در چین به‌شمار می‌رود. از ذخایر چوب هاینان نیز بهره‌برداری شده است؛ در ۱۹۵۰ نیمی از جزیرۀ مزبور پوشیده از جنگل<ref>forest</ref> بود، اما تا دهۀ ۱۹۹۰ کمتر از دَه درصد آن باقی‌مانده بود.