شوماخر، میخائیل: تفاوت میان نسخه‌ها

شوماخِر، میخائیل (۱۹۶۹م - )(Schumacher, Michael){{جعبه زندگینامه|عنوان=میخائیل شوماخِر|نام=Michael Schumacher|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۹۶۹م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=آلمانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=در بلژیک اولین‌بار قهرمان مسابقات جایزه بزرگ (۱۹۹۲م)، در ۲۰۰۰م اولین کسب عنوان قهرمانی رانندگان را از ۱۹۷۹م تا به آن روز برای فراری . جایزه بزرگ فرمول یک ۱۴۵ مسابقه؛ جایزه بزرگ فرمول یک ۴۴بار|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=اتومبیل‌|پست تخصصی=|باشگاه=}}

اتومبیل‌ران آلمانی. شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی را با تیم جوانان مرسدس بنز<ref>Mercedes Benz</ref> آغاز کرد و در ۱۹۹۱م به تیم فرمول یک‌<ref>formula 1</ref> جردن<ref>Jordan</ref> پیوست، اما بلافاصله بنتون<ref>Benetton</ref> به جذب او پرداخت. در ۱۹۹۲م در [[بلژیک]] اولین‌بار قهرمان مسابقات جایزۀ بزرگ<ref>grand prix</ref> شد. بسیاری او را راننده‌ای با استعداد «مادرزاد» خوانده‌اند. او در ۱۹۹۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۰م قهرمان مسابقات فرمول یک رانندگان جهان هم شد. در پایان فصل ۱۹۹۵م به تیم فِرّاری<ref>Ferrari</ref> پیوست. در جولای ۱۹۹۸م برای اولین‌بار جایزۀ بزرگ بریتانیا را به‌دست آورد و قراردادی به مبلغ ۱۰۰میلیون پوند با تیم ایتالیایی فراری تا ۲۰۰۲م امضا کرد. در پایان فصل ۲۰۰۰م در مجموع ۴۴بار قهرمان مسابقات جایزۀ بزرگ فرمول یک شد؛ در حالی که فقط آلن پراست<ref>Alain Prost</ref> ۵۱بار برندۀ آن‌ها شده است. در اکتبر سال ۲۰۰۰م اولین عنوان قهرمانی رانندگان را از ۱۹۷۹م تا به آن روز برای فراری کسب کرد. جایزۀ بزرگ فرمول یک ۱۴۵ مسابقه؛ جایزۀ بزرگ فرمول یک ۴۴بار؛ مجموع امتیازات جایزۀ بزرگ فرمول یک ۶۷۸ امتیاز را نیز به‌دست آورد. هیئت‌مدیرۀ فرمول یک در ۱۹۹۷م شوماخر را درپی تلاش برای بیرون‌انداختن [[ویلنوو، ژاک|ژاک ویلنوو]]<ref>Jacques Villeneuve</ref> از مسیر مسابقه در مسابقات قهرمانی رانندگان جهان در [[اسپانیا]] از عنوان دومی این مسابقات محروم کرد. در مه ۱۹۹۹م توانست رکورد بیشترین دفعات پیروزی یک رانندۀ فراری را بشکند. ولی در جولای همان سال امیدش به پیروزی در مسابقات قهرمانی رانندگان جهان پس از این که پایش در مسابقات جایزۀ بزرگ انگلیس در سیلورستون<ref>Silverstone</ref> شکست نقش بر آب شد.