پرش به محتوا

ابن بکوس: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴: خط ۴:
ابن بکوس Ebn-e Bakoos  
ابن بکوس Ebn-e Bakoos  


(نام کامل: ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری) از طبیبان و مترجمان سده‌ی چهارم هجری در بغداد. معاصر [[حنین بن اسحاق]] و از جمله کسانی بود که حنین ترجمه‌های آنها را اصلاح می‌کرد.  
(نام کامل: ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری) از طبیبان و مترجمان سده‌ی چهارم هجری در [[بغداد]]. معاصر [[حنین بن اسحاق]] و از جمله کسانی بود که حنین ترجمه‌های آنها را اصلاح می‌کرد.  


کلمه‌ی بکوس که آن را بکس و بکش نیز ضبط کرده‌اند باید معرب کلمه‌ی بکوس یا [[باکوس]]<ref>Bacchus</ref> (رب‌النوع شراب و یکی از خدایان معروف یونان باستان) باشد. [[ابن ابی اصیبعه، احمد (دمشق ۵۹۵ ـ ۶۶۸ق)|ابن ابی اصیبعه]] [[عیون الانباء فی طبقات الاطباء|عیون الانباء]] می‌گوید که وی در علم طب ماهر و از مشایخ اطبای بغداد بود و با آن که کور شد از اشتغال به حرفه‌ی طب دست برنداشت و در بیمارستان عضدی تدریس می‌کرد. او را کتاب‌هایی در طب است، از قبیل ''کناش'' (معروف به ''کناش کبیر'') و کتاب ''قرابادین ملحق به کناش'' (معروف به ''کناش صغیر'')، مقاله‌ای در باب آبله، رساله‌ای در تشریح و درمان چشم، رساله‌ای در بیماری پوست، کتابی درباره‌ی رؤیا و رسالاتی در باب آب‌های معدنی و درمان سموم.   
کلمه‌ی بکوس که آن را بکس و بکش نیز ضبط کرده‌اند باید معرب کلمه‌ی بکوس یا [[باکوس]]<ref>Bacchus</ref> (رب‌النوع شراب و یکی از خدایان معروف [[یونان باستان]]) باشد. [[ابن ابی اصیبعه، احمد (دمشق ۵۹۵ ـ ۶۶۸ق)|ابن ابی اصیبعه]] [[عیون الانباء فی طبقات الاطباء|عیون الانباء]] می‌گوید که وی در علم طب ماهر و از مشایخ اطبای بغداد بود و با آن که کور شد از اشتغال به حرفه‌ی طب دست برنداشت و در بیمارستان عضدی تدریس می‌کرد. او را کتاب‌هایی در طب است، از قبیل ''کناش'' (معروف به ''کناش کبیر'') و کتاب ''قرابادین ملحق به کناش'' (معروف به ''کناش صغیر'')، مقاله‌ای در باب [[آبله]]، رساله‌ای در تشریح و درمان [[چشم]]، رساله‌ای در بیماری [[پوست]]، کتابی درباره‌ی رؤیا و رسالاتی در باب آب‌های معدنی و درمان سموم.   


ابن بکوس زبان سریانی و عربی نیکو می‌دانسته و یکی از بیست‌وچهار طبیب است که [[عضدالدوله دیلمی]] در سال 368ق به خدمت بیمارستان عضدی گماشت. پسر ابراهیم، یعنی ابوالحسن علی، نیز در طب و نقل کتب مردی مشهور و مطلع بود و کتب بسیاری به عربی نگاشته است. ابراهیم بن بکوس را غیر از کتب طب و ترجمه‌های طبی، نقل‌هایی از قبیل ترجمه و اصلاح ''سوفسطیقا'' و کتاب ''الکون و الفساد'' [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و کتاب ''الحس و المحسوس و اسباب النبات'' [[تیوفراستوس|تئوفراستوس]] نیز بود. درباره‌ی احوال ابن بکوس و پسرش آنچه در کتب آمده غالبا به صورت اختلاط است و به همین دلیل، گرفتاری به کوری را هم در شرح احوال پدر نوشته‌اند و هم برای پسر؛ همچنین تدریس در بیمارستان عضدی را.  
ابن بکوس زبان [[سریانی]] و [[عربی، زبان|عربی]] نیکو می‌دانسته و یکی از بیست‌وچهار طبیب است که [[عضدالدوله دیلمی]] در سال 368ق به خدمت بیمارستان عضدی گماشت. پسر ابراهیم، یعنی ابوالحسن علی، نیز در طب و نقل کتب مردی مشهور و مطلع بود و کتب بسیاری به عربی نگاشته است. ابراهیم بن بکوس را غیر از کتب طب و ترجمه‌های طبی، نقل‌هایی از قبیل ترجمه و اصلاح ''سوفسطیقا'' و کتاب ''الکون و الفساد'' [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و کتاب ''الحس و المحسوس و اسباب النبات'' [[تیوفراستوس|تئوفراستوس]] نیز بود. درباره‌ی احوال ابن بکوس و پسرش آنچه در کتب آمده غالبا به صورت اختلاط است و به همین دلیل، گرفتاری به کوری را هم در شرح احوال پدر نوشته‌اند و هم برای پسر؛ همچنین تدریس در بیمارستان عضدی را.  


ابن ابی اصیبعه برای ابوالحسن بن علی پسری به نام عیسی ذکر کرده که شاگرد [[ناتلی، ابراهیم بن حسین (ناتل، قرن ۴ق)|ابوعبدالله ناتلی]] بوده و بنابراین در قرون 4 و 5ق می‌زیسته است.
ابن ابی اصیبعه برای ابوالحسن بن علی پسری به نام عیسی ذکر کرده که شاگرد [[ناتلی، ابراهیم بن حسین (ناتل، قرن ۴ق)|ابوعبدالله ناتلی]] بوده و بنابراین در قرون 4 و 5ق می‌زیسته است.
۴۷٬۸۴۷

ویرایش