حوا: تفاوت میان نسخهها
DaneshGostar (بحث | مشارکتها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1') |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
| | ||
در عهد عتیق<ref>Old testament </ref>، نخستین زن، همسر آدم<ref>Adam</ref> (و مادر هابیل و قابیل و شیث). شیطان<ref>Satan</ref> در هیئت ماری او را به خوردن میوۀ ممنوعه از درخت معرفت خیر و شر<ref>tree of knowledge of good and evil</ref> اغوا کرد و سپس حوا نیز آدم را به خوردن آن وسوسه کرد که باعث راندهشدن هردو از بهشت عَدْن<ref>Garden of Eden</ref> شد. دو روایت از قصۀ آفرینش در کتاب مقدس<ref>Bible</ref> وجود دارد. در یکی حوا همزمان با آدم آفریده میشود، در دیگری از دندۀ آدم خلق میشود. در متون عبری مشهور به میدراش<ref>Midrash</ref>، نخستین همسر آدم لیلیت<ref>Lilith </ref> است (و فرزندان او به همسری پسران حوا، هابیل<ref>Abel</ref> و قابیل<ref>Cain</ref>، درمیآیند). در قرآن، ضمن بیان داستان آفرینش آدم، به خلقت حوا نیز اشاره میشود امّا او را نه از دندۀ آدم (یا دندۀ چپ آدم) بلکه از جنس آدم معرّفی میکند: همۀ شما را از یک پدر آفریدیم و جفت آن پدر را از جنس خود او قراردادیم» (نساء، ۱) از سوی دیگر، آنجا که وسوسۀ شیطان مطرح میشود، قرآن تصریح میکند که: شیطان «آن دو» را وسوسه کرد و «آن دو» را به فریب راهنمایی کرد و در برابر «هر دو» سوگند یاد کرد که جز خیر آنها را نمیخواهد (اعراف، ۲۰ـ۲۲) قرآن نه حوا را بهعنوان مسئول اصلی معرفی میکند و نه او را از حساب خارج میکند. مفسران از این آیات نتیجه گرفتهاند که اولاً زن و مرد هر دو از یک طینت و سرشتاند و نظریههای تحقیرآمیز نسبت به زن از لحاظ سرشت و طینت، از دیدگاه قرآن باطل است؛ ثانیاً، از نظر قرآن جنس زن از این اتهام که عنصر وسوسه و گناه است، مبرّاست. نیز ← [[ | در عهد عتیق<ref>Old testament </ref>، نخستین زن، همسر آدم<ref>Adam</ref> (و مادر هابیل و قابیل و شیث). شیطان<ref>Satan</ref> در هیئت ماری او را به خوردن میوۀ ممنوعه از درخت معرفت خیر و شر<ref>tree of knowledge of good and evil</ref> اغوا کرد و سپس حوا نیز آدم را به خوردن آن وسوسه کرد که باعث راندهشدن هردو از بهشت عَدْن<ref>Garden of Eden</ref> شد. دو روایت از قصۀ آفرینش در کتاب مقدس<ref>Bible</ref> وجود دارد. در یکی حوا همزمان با آدم آفریده میشود، در دیگری از دندۀ آدم خلق میشود. در متون عبری مشهور به میدراش<ref>Midrash</ref>، نخستین همسر آدم لیلیت<ref>Lilith </ref> است (و فرزندان او به همسری پسران حوا، هابیل<ref>Abel</ref> و قابیل<ref>Cain</ref>، درمیآیند). در قرآن، ضمن بیان داستان آفرینش آدم، به خلقت حوا نیز اشاره میشود امّا او را نه از دندۀ آدم (یا دندۀ چپ آدم) بلکه از جنس آدم معرّفی میکند: همۀ شما را از یک پدر آفریدیم و جفت آن پدر را از جنس خود او قراردادیم» (نساء، ۱) از سوی دیگر، آنجا که وسوسۀ شیطان مطرح میشود، قرآن تصریح میکند که: شیطان «آن دو» را وسوسه کرد و «آن دو» را به فریب راهنمایی کرد و در برابر «هر دو» سوگند یاد کرد که جز خیر آنها را نمیخواهد (اعراف، ۲۰ـ۲۲) قرآن نه حوا را بهعنوان مسئول اصلی معرفی میکند و نه او را از حساب خارج میکند. مفسران از این آیات نتیجه گرفتهاند که اولاً زن و مرد هر دو از یک طینت و سرشتاند و نظریههای تحقیرآمیز نسبت به زن از لحاظ سرشت و طینت، از دیدگاه قرآن باطل است؛ ثانیاً، از نظر قرآن جنس زن از این اتهام که عنصر وسوسه و گناه است، مبرّاست. نیز ← [[آدم]]<br/> <!--18107200--> | ||
| | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۴
حَوّا (Eve)
در عهد عتیق[۱]، نخستین زن، همسر آدم[۲] (و مادر هابیل و قابیل و شیث). شیطان[۳] در هیئت ماری او را به خوردن میوۀ ممنوعه از درخت معرفت خیر و شر[۴] اغوا کرد و سپس حوا نیز آدم را به خوردن آن وسوسه کرد که باعث راندهشدن هردو از بهشت عَدْن[۵] شد. دو روایت از قصۀ آفرینش در کتاب مقدس[۶] وجود دارد. در یکی حوا همزمان با آدم آفریده میشود، در دیگری از دندۀ آدم خلق میشود. در متون عبری مشهور به میدراش[۷]، نخستین همسر آدم لیلیت[۸] است (و فرزندان او به همسری پسران حوا، هابیل[۹] و قابیل[۱۰]، درمیآیند). در قرآن، ضمن بیان داستان آفرینش آدم، به خلقت حوا نیز اشاره میشود امّا او را نه از دندۀ آدم (یا دندۀ چپ آدم) بلکه از جنس آدم معرّفی میکند: همۀ شما را از یک پدر آفریدیم و جفت آن پدر را از جنس خود او قراردادیم» (نساء، ۱) از سوی دیگر، آنجا که وسوسۀ شیطان مطرح میشود، قرآن تصریح میکند که: شیطان «آن دو» را وسوسه کرد و «آن دو» را به فریب راهنمایی کرد و در برابر «هر دو» سوگند یاد کرد که جز خیر آنها را نمیخواهد (اعراف، ۲۰ـ۲۲) قرآن نه حوا را بهعنوان مسئول اصلی معرفی میکند و نه او را از حساب خارج میکند. مفسران از این آیات نتیجه گرفتهاند که اولاً زن و مرد هر دو از یک طینت و سرشتاند و نظریههای تحقیرآمیز نسبت به زن از لحاظ سرشت و طینت، از دیدگاه قرآن باطل است؛ ثانیاً، از نظر قرآن جنس زن از این اتهام که عنصر وسوسه و گناه است، مبرّاست. نیز ← آدم