پرش به محتوا

ابوالقاسم سیمجور: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:


ابوالقاسم سیمْجور (قرن ۴ق)<br>
ابوالقاسم سیمْجور (قرن ۴ق)<br>
<p>از بزرگان‌ خاندان‌ [[سیمجوریان|سیمجوریان‌]] و از امرای‌ [[خراسان]] اواخر دورۀ‌ [[سامانیان]]. پسر [[ابوالحسن سیمجور|ابوالحسن‌ سیمجور]] بود. پس‌ از مرگ‌ پدر‌ (ذیحجۀ‌ ۳۷۸ق) به‌رغم‌ دشمنان‌ از برادرش‌ [[ابوعلی سیمجور|ابوعلی‌ سیمجور]]، سپهسالار خراسان‌، اطاعت‌ کرد و خزانه‌ و غلامان‌ پدر را بدو سپرد. ابوعلی‌ نیز حکومت‌ [[هرات، شهر (افغانستان)|هرات‌]] را به‌ وی‌ واگذارد، اما بعد او را برکنار کرد. از این‌رو، ابوالقاسم‌ رنجید و برادرش را در نبرد با لشکریان‌ امیر نوح‌ بن‌ منصور و [[سبکتکین غزنوی|سبکتکین‌]] (حک: ۳۸۷ـ۳۸۹ق) همراهی‌ نکرد. پس‌ از مرگ‌ ابوعلی‌، ابوالقاسم به‌ اطاعت‌ سبکتکین‌ درآمد و به‌ وساطت‌ او امیر نوح‌ وی را والی‌ [[قهستان، ناحیه قدیم|قهستان‌]] کرد. اما بعداً از یاری‌ سبکتکین‌ در نبرد با [[ایلک خان ، شمس الدوله ابونصر احمد ( ـ۴۰۳ق)|ایلک‌خان‌]] سرباز زد و [[نیشابور، شهر|نیشابور]] را تصرف‌ کرد که‌ [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی‌]]، پسر سبکتکین،‌ وی‌ را به‌ [[گرگان، شهر|گرگان‌]] هزیمت‌ داد و در آن‌جا از کمک‌ و حمایت‌ [[فخرالدوله دیلمی، ابوالحسن علی (۳۴۱ـ۳۸۷ق)|فخرالدوله‌ دیلمی‌]] و سپس‌ پسرش،‌ [[مجدالدوله دیلمی ( ـ۴۲۰ق)|مجدالدوله‌]] دیلمی،‌ برخوردار شد. ابوالقاسم‌ به‌ تحریک‌ [[فایق خاصه، ابوالحسن ( ـ۳۸۹ق)|فائق‌ خاصه‌]]، با [[بکتوزون|بکتوزون‌]] وارد جنگ‌ شد تا مقام‌ سپهسالاری‌ خراسان‌ را از دست‌ وی‌ بیرون‌ کند، اما شکست‌ خورد و به‌ قهستان‌ گریخت‌ ([[ربیع الاول|ربیع‌ الاول‌]] ۳۸۸). سپس‌ [[پوشنگ|پوشنگ‌]] را تصرف‌ کرد. اما سرانجام‌ با بکتوزون‌ صلح‌ و به‌ ولایت‌ قهستان‌ بسنده‌ کرد. ابوالقاسم‌ بعداً به‌ فائق‌ و بکتوزون‌ و امیر برکشیدۀ‌ آنان‌، [[عبدالملک سامانی دوم|عبدالملک‌ بن‌ نوح‌ سامانی‌]] پیوست‌. اما از محمود غزنوی‌ شکست‌ خوردند. ابوالقاسم‌ به‌ قهستان‌ و سپس‌ به‌ طبس‌ گریخت‌ (۳۸۹ق) و چندی‌ بعد به‌ اسماعیل‌ منتصر آخرین‌ بازماندۀ‌ سامانیان‌ پیوست‌. عاقبت‌ به‌ دست‌ نصر برادر محمود غزنوی‌ در نبرد سرخس‌ (ربیع‌ الاول‌ ۳۹۲) اسیر و به‌ [[غزنه|غزنه‌]] فرستاده‌ شد.</p>
<p>از بزرگان‌ خاندان‌ [[سیمجوریان|سیمجوریان‌]] و از امرای‌ [[خراسان]] اواخر دورۀ‌ [[سامانیان]]. پسر [[ابوالحسن سیمجور|ابوالحسن‌ سیمجور]] بود. پس‌ از مرگ‌ پدر‌ (ذیحجۀ‌ ۳۷۸ق) به‌رغم‌ دشمنان‌ از برادرش‌ [[ابوعلی سیمجور|ابوعلی‌ سیمجور]]، سپهسالار خراسان‌، اطاعت‌ کرد و خزانه‌ و غلامان‌ پدر را بدو سپرد. ابوعلی‌ نیز حکومت‌ [[هرات، شهر (افغانستان)|هرات‌]] را به‌ وی‌ واگذارد، اما بعد او را برکنار کرد. از این‌رو، ابوالقاسم‌ رنجید و برادرش را در نبرد با لشکریان‌ امیر نوح‌ بن‌ منصور و [[سبکتکین غزنوی|سبکتکین‌]] (حک: ۳۸۷ـ۳۸۹ق) همراهی‌ نکرد. پس‌ از مرگ‌ ابوعلی‌، ابوالقاسم به‌ اطاعت‌ سبکتکین‌ درآمد و به‌ وساطت‌ او امیر نوح‌ وی را والی‌ [[قهستان، ناحیه قدیم|قهستان‌]] کرد. اما بعداً از یاری‌ سبکتکین‌ در نبرد با [[ایلک خان، شمس الدوله ابونصر احمد ( ـ۴۰۳ق)|ایلک‌خان‌]] سرباز زد و [[نیشابور، شهر|نیشابور]] را تصرف‌ کرد که‌ [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی‌]]، پسر سبکتکین،‌ وی‌ را به‌ [[گرگان، شهر|گرگان‌]] هزیمت‌ داد و در آن‌جا از کمک‌ و حمایت‌ [[فخرالدوله دیلمی، ابوالحسن علی (۳۴۱ـ۳۸۷ق)|فخرالدوله‌ دیلمی‌]] و سپس‌ پسرش،‌ [[مجدالدوله دیلمی ( ـ۴۲۰ق)|مجدالدوله‌]] دیلمی،‌ برخوردار شد. ابوالقاسم‌ به‌ تحریک‌ [[فائق خاصه، ابوالحسن|فائق‌ خاصه‌]]، با [[بکتوزون|بکتوزون‌]] وارد جنگ‌ شد تا مقام‌ سپهسالاری‌ خراسان‌ را از دست‌ وی‌ بیرون‌ کند، اما شکست‌ خورد و به‌ قهستان‌ گریخت‌ ([[ربیع الاول|ربیع‌ الاول‌]] ۳۸۸). سپس‌ [[پوشنگ|پوشنگ‌]] را تصرف‌ کرد. اما سرانجام‌ با بکتوزون‌ صلح‌ و به‌ ولایت‌ قهستان‌ بسنده‌ کرد. ابوالقاسم‌ بعداً به‌ فائق‌ و بکتوزون‌ و امیر برکشیدۀ‌ آنان‌، [[عبدالملک سامانی دوم|عبدالملک‌ بن‌ نوح‌ سامانی‌]] پیوست‌. اما از محمود غزنوی‌ شکست‌ خوردند. ابوالقاسم‌ به‌ قهستان‌ و سپس‌ به‌ طبس‌ گریخت‌ (۳۸۹ق) و چندی‌ بعد به‌ اسماعیل‌ منتصر آخرین‌ بازماندۀ‌ سامانیان‌ پیوست‌. عاقبت‌ به‌ دست‌ نصر برادر محمود غزنوی‌ در نبرد سرخس‌ (ربیع‌ الاول‌ ۳۹۲) اسیر و به‌ [[غزنه|غزنه‌]] فرستاده‌ شد.</p>
<br><!--11059500-->
<br><!--11059500-->
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:ایران از حکومت غزنویان تا حمله مغول]]
[[رده:ایران از حکومت غزنویان تا حمله مغول]]
۴۸٬۳۲۷

ویرایش