هنامه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Honameh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=شیروان|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 18کیلومتری شمال شرقی شهر شیروان|جمعیت=147نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,720متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، انگور، سیب، گلابی و گردو|برخی بناهای مهم= | {{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Honameh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=شیروان|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 18کیلومتری شمال شرقی شهر شیروان|جمعیت=147نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,720متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، انگور، سیب، گلابی و گردو|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=سیوکانلو}} | ||
هنامه (Honameh) | هنامه (Honameh) | ||
روستایی در استان خراسان | روستایی در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[شیروان، شهرستان|شهرستان شیروان]]، بخش مرکزی، دهستان سیوکانلو. هنامه/ هونامه واژهای کردی با ریشۀ اوستایی و به معنای خوشنام است. این آبادی ییلاقی در 18کیلومتری شمال شرقی [[شیروان، شهر|شهر شیروان]]، در ارتفاع 1,720متری و در دره واقع شده است. غارهای هنامه که در جنوب شرقی این روستا واقع شدهاند (مربوط به سدههای ۴ تا ۵ق) در اسفندماه ۱۳۸۶ش به ثبت ملی رسیدهاند. این غارها مجموعهای از معماری دستکند هستند که در سه طبقه روی هم در سینۀ کوهی در جنوب روستا ایجاد شدهاند. این مجموعه متشکل است از: خانهها، دالانها و راهروها، استطبل و آخور چهارپایان، آتشدانها و انبارهایی که بخش عمدۀ آنها خراب شده و فرو ریخته است. در شمال هنامه نیز آثار معادن و کورهها و آجرهای قدیمی برجاست هنوز. مقبرۀ قدیمی«اورته شیخ» و درختهای ارس هنامه از دیگر جاذبههای این روستا هستند. هنامه سه حصار به نامهای خان، زمانگ و همبر دارد و رودخانهای فصلی (از ریزابههای رود اترک) از میان آبادی میگذرد. سرچشمۀ این رودخانه کوههای شمالی شیروان مانند آرموتلی اوغاز، کوه قنبر (قمو)، پتلهگاه و کوه سنجرب یک است. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت هنامه 147نفربوده است. مردم این آبادی به کردی کرمانجی و ترکی سخن میگویند و شغل اصلی آنها دامداری و کشاورزی است. محصولات اصلی روستا شامل: | در سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت هنامه 147نفربوده است. مردم این آبادی به کردی کرمانجی و ترکی سخن میگویند و شغل اصلی آنها [[دامداری]] و [[کشاورزی]] است. محصولات اصلی روستا شامل: [[گندم]]، [[جو]]، [[انگور]]، [[سیب]]، [[گلابی]] و [[گردو]] میشود، و در میان زنان آبادی قالیبافی و گلیمبافی نیز رواج دارد. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:خراسان شمالی]] | [[رده:خراسان شمالی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۲
| هنامه | |
|---|---|
| استان | خراسان شمالی |
| شهرستان | شیروان |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | سیوکانلو |
| جمعیت | 147نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 18کیلومتری شمال شرقی شهر شیروان |
| ارتفاع از سطح دریا | 1,720متر |
| تولیدات و صنایع مهم | گندم، جو، انگور، سیب، گلابی و گردو |
| نام لاتین | Honameh |
هنامه (Honameh)
روستایی در استان خراسان شمالی، شهرستان شیروان، بخش مرکزی، دهستان سیوکانلو. هنامه/ هونامه واژهای کردی با ریشۀ اوستایی و به معنای خوشنام است. این آبادی ییلاقی در 18کیلومتری شمال شرقی شهر شیروان، در ارتفاع 1,720متری و در دره واقع شده است. غارهای هنامه که در جنوب شرقی این روستا واقع شدهاند (مربوط به سدههای ۴ تا ۵ق) در اسفندماه ۱۳۸۶ش به ثبت ملی رسیدهاند. این غارها مجموعهای از معماری دستکند هستند که در سه طبقه روی هم در سینۀ کوهی در جنوب روستا ایجاد شدهاند. این مجموعه متشکل است از: خانهها، دالانها و راهروها، استطبل و آخور چهارپایان، آتشدانها و انبارهایی که بخش عمدۀ آنها خراب شده و فرو ریخته است. در شمال هنامه نیز آثار معادن و کورهها و آجرهای قدیمی برجاست هنوز. مقبرۀ قدیمی«اورته شیخ» و درختهای ارس هنامه از دیگر جاذبههای این روستا هستند. هنامه سه حصار به نامهای خان، زمانگ و همبر دارد و رودخانهای فصلی (از ریزابههای رود اترک) از میان آبادی میگذرد. سرچشمۀ این رودخانه کوههای شمالی شیروان مانند آرموتلی اوغاز، کوه قنبر (قمو)، پتلهگاه و کوه سنجرب یک است.
در سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت هنامه 147نفربوده است. مردم این آبادی به کردی کرمانجی و ترکی سخن میگویند و شغل اصلی آنها دامداری و کشاورزی است. محصولات اصلی روستا شامل: گندم، جو، انگور، سیب، گلابی و گردو میشود، و در میان زنان آبادی قالیبافی و گلیمبافی نیز رواج دارد.