Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۹٬۳۶۸
ویرایش
مناره راران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «مناره راران در برخی منابع با نامهای «رارون» و «میل راهروان» نیز شناخته میشود، در روستای راران در شرق اصفهان و در محدودهٔ تاریخی خوراسگان جای دارد. این بنا از یادمانهای آجری دورهٔ سلجوقی در پیرامون اصفهان است و در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۱۴ش با شم...» ایجاد کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مناره راران | مناره راران | ||
در برخی منابع با نامهای «رارون» و «میل راهروان» نیز شناخته میشود، در روستای راران در شرق اصفهان و در محدودهٔ تاریخی خوراسگان جای دارد. این بنا از یادمانهای آجری دورهٔ سلجوقی در پیرامون اصفهان است و در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۱۴ش با شمارهٔ ۲۳۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | در برخی منابع با نامهای «رارون» و «میل راهروان» نیز شناخته میشود، در روستای راران در شرق [[اصفهان، شهر|اصفهان]] و در محدودهٔ تاریخی [[خوراسگان]] جای دارد. این بنا از یادمانهای آجری دورهٔ [[سلجوقیان|سلجوقی]] در پیرامون اصفهان است و در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۱۴ش با شمارهٔ ۲۳۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
تاریخ دقیق ساخت مناره در کتیبهای خوانا ثبت نشده است؛ کتیبهٔ گچی بنا هیچ اشارهای به تاریخ ساخت ندارد و کتیبهٔ تاریخدار دیگری نیز در آن گزارش نشده است. بر پایهٔ نظر ارنست اسمیت، باستانشناس سدهٔ بیستم، و بر اساس ویژگیهای کالبدی، تناسبات و شیوهٔ آجرکاری بنا و مقایسهٔ ساختاری آن با منارههای سلجوقی دشت اصفهان، تاریخ احداث آن در بازهٔ ۵۷۵ تا ۶۸۸ق برآورد شده است. این بازه برآوردی پژوهشی است و باید تا تعیین تاریخ قطعی، بهعنوان حدود قدمت بنا تلقی شود. | تاریخ دقیق ساخت مناره در کتیبهای خوانا ثبت نشده است؛ کتیبهٔ گچی بنا هیچ اشارهای به تاریخ ساخت ندارد و کتیبهٔ تاریخدار دیگری نیز در آن گزارش نشده است. بر پایهٔ نظر ارنست اسمیت، باستانشناس سدهٔ بیستم، و بر اساس ویژگیهای کالبدی، تناسبات و شیوهٔ آجرکاری بنا و مقایسهٔ ساختاری آن با منارههای سلجوقی دشت اصفهان، تاریخ احداث آن در بازهٔ ۵۷۵ تا ۶۸۸ق برآورد شده است. این بازه برآوردی پژوهشی است و باید تا تعیین تاریخ قطعی، بهعنوان حدود قدمت بنا تلقی شود. | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
مناره بنایی منفرد و عمدتاً آجری است. قاعدهٔ آن مربعشکل و در ابتدا حدود ۳ متر است و بدنه بهصورت استوانهای باریکشونده به سوی بالا ادامه مییابد؛ ارتفاع بنا حدود ۴۰ متر گزارش شده است. پلکان داخلی از ارتفاعی حدود ۲ متری آغاز میشود و در محور دست چپ تا گلوگاه بالا میرود. سازمان کالبدی بنا با الگوی رایج منارههای سلجوقی در پیرامون اصفهان هماهنگ است و آجر افزون بر نقش سازهای، مهمترین عنصر شکلدهندهٔ نمای بنا است. | مناره بنایی منفرد و عمدتاً آجری است. قاعدهٔ آن مربعشکل و در ابتدا حدود ۳ متر است و بدنه بهصورت استوانهای باریکشونده به سوی بالا ادامه مییابد؛ ارتفاع بنا حدود ۴۰ متر گزارش شده است. پلکان داخلی از ارتفاعی حدود ۲ متری آغاز میشود و در محور دست چپ تا گلوگاه بالا میرود. سازمان کالبدی بنا با الگوی رایج منارههای سلجوقی در پیرامون اصفهان هماهنگ است و آجر افزون بر نقش سازهای، مهمترین عنصر شکلدهندهٔ نمای بنا است. | ||
تزئینات مناره بر پایهٔ آجرکاری هندسی شکل گرفته و از نمونههای شاخص معماری رازی در دورهٔ سلجوقی است. پایهٔ بنا با آجر ساده و بدون نقش ساخته شده است؛ در بخش میانی، نقوش لوزی و نوارهای آجری برجسته و در قسمت بالایی، چیدمان شطرنجی آجرها و اشکال لوزی دیده میشود. این آرایهها بدون استفاده از مصالح الحاقی و تنها با تغییر جهت و نظم چیدمان آجرها پدید آمدهاند و نمونهای از مهارت استادکاران آن دوره در تبدیل مصالح ساختمانی به عنصر تزئینی بهشمار میروند. تاج و کنگرهٔ بنا در اثر گذر زمان آسیب دیده است. | تزئینات مناره بر پایهٔ [[آجرکاری]] هندسی شکل گرفته و از نمونههای شاخص معماری رازی در دورهٔ سلجوقی است. پایهٔ بنا با آجر ساده و بدون نقش ساخته شده است؛ در بخش میانی، نقوش لوزی و نوارهای آجری برجسته و در قسمت بالایی، چیدمان شطرنجی آجرها و اشکال لوزی دیده میشود. این آرایهها بدون استفاده از مصالح الحاقی و تنها با تغییر جهت و نظم چیدمان آجرها پدید آمدهاند و نمونهای از مهارت استادکاران آن دوره در تبدیل مصالح ساختمانی به عنصر تزئینی بهشمار میروند. تاج و کنگرهٔ بنا در اثر گذر زمان آسیب دیده است. | ||
این مناره در شمار منارههای منفرد پیرامون اصفهان قرار دارد. بناهای اینگونه معمولاً در پیوند با مسجدی از میانرفته یا مجموعهای مذهبی و وابسته به آبادیهای تاریخی ساخته میشدند؛ از آنجا که آثار مجموعهٔ پیرامونی مناره باقی نمانده است، تعیین کارکرد اولیهٔ آن با اطمینان ممکن نیست. جایگاه بنا در شرق اصفهان و در مسیر ارتباطی اصفهان به نائین، همراه با آجرکاری هندسی و پیوند آن با سنت معماری سلجوقی، منارهٔ راران را به نمونهای قابل توجه برای مطالعهٔ معماری آجری و سازمان فضایی سکونتگاههای پیرامون شهر تاریخی اصفهان بدل کرده است. | این مناره در شمار منارههای منفرد پیرامون اصفهان قرار دارد. بناهای اینگونه معمولاً در پیوند با مسجدی از میانرفته یا مجموعهای مذهبی و وابسته به آبادیهای تاریخی ساخته میشدند؛ از آنجا که آثار مجموعهٔ پیرامونی مناره باقی نمانده است، تعیین کارکرد اولیهٔ آن با اطمینان ممکن نیست. جایگاه بنا در شرق اصفهان و در مسیر ارتباطی اصفهان به نائین، همراه با آجرکاری هندسی و پیوند آن با سنت معماری سلجوقی، منارهٔ راران را به نمونهای قابل توجه برای مطالعهٔ معماری آجری و سازمان فضایی سکونتگاههای پیرامون شهر تاریخی اصفهان بدل کرده است. | ||