ابوالحسن حموئی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
ابوالحسن حموئی
ابوالحسن حموئی
دولتمرد ایرانی سده‌ی 4ق و آخرین وزیر حکومت [[سامانیان]]. ابتدا جزء یاران و ملازمان سلطان [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] بود که در آن زمان در غزنین اعلام حکومت کرد. وقتی که منصور بن نوح سامانی به سلطنت رسید، سلطان محمود حموئی را با تحفه‌ها و هدیه‌های فراوان به [[بخارا]] فرستاد و به وسیله‌ی او خواستار ایالت [[خراسان]]، همراه تاکید بر عهد و پیمان قبلی شد. حموئی پس از ورود به بخارا با دونفر از سرداران سامانی به نام بکتوزن و فایق که نسبت به منصور بن نوح دشمنی داشتند، ملاقات کرد. آنها وی را به منصب وزارت نوید دادند و ابوالحسن با قبول آن شغل از سفارت [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] غافل شد.  
دولتمرد ایرانی سده‌ی 4ق و آخرین وزیر حکومت [[سامانیان]]. ابتدا جزء یاران و ملازمان سلطان [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] بود که در آن زمان در غزنین اعلام حکومت کرد. وقتی که منصور بن نوح سامانی به سلطنت رسید، سلطان محمود حموئی را با تحفه‌ها و هدیه‌های فراوان به [[بخارا]] فرستاد و به وسیله‌ی او خواستار ایالت [[خراسان]]، همراه تاکید بر عهد و پیمان قبلی شد. حموئی پس از ورود به بخارا با دونفر از سرداران سامانی به نام بکتوزن و فایق که نسبت به منصور بن نوح دشمنی داشتند، ملاقات کرد. آنها وی را به منصب وزارت نوید دادند و ابوالحسن با قبول آن شغل از سفارت [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] غافل شد.  



نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۴

ابوالحسن حموئی

دولتمرد ایرانی سده‌ی 4ق و آخرین وزیر حکومت سامانیان. ابتدا جزء یاران و ملازمان سلطان محمود غزنوی بود که در آن زمان در غزنین اعلام حکومت کرد. وقتی که منصور بن نوح سامانی به سلطنت رسید، سلطان محمود حموئی را با تحفه‌ها و هدیه‌های فراوان به بخارا فرستاد و به وسیله‌ی او خواستار ایالت خراسان، همراه تاکید بر عهد و پیمان قبلی شد. حموئی پس از ورود به بخارا با دونفر از سرداران سامانی به نام بکتوزن و فایق که نسبت به منصور بن نوح دشمنی داشتند، ملاقات کرد. آنها وی را به منصب وزارت نوید دادند و ابوالحسن با قبول آن شغل از سفارت محمود غزنوی غافل شد.

حموئی مدت یک‌سال و نیم عهده‌دار وزارت منصور بود، تا این که بکتوزن و فایق منصور را دستگیر کرده و چشمانش را میل کشیدند (11 صفر 398ق) و او را نیز از مقام وزارت عزل کردند.



  • دستورالوزراء، خواجه غیاث‌الدین بن همام‌الدین خوندمیر، تصحیح سعید نفیسی