ارطه

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

از شهرهای استان مازندران، شهرستان قائمشهر. در سال ۱۳۹۰ش از مجموعۀ روستاهای قادیکلا ارطه، بورخیل ارطه، ابوخیل ارطه، جوجاده ارطه، قاسم‌خیل‌ ارطه، کفشگر کلاارطه و افراتخت، از دهستان بیشه‌سر به منطقۀ شهری به مرکزیت جوجاده ارطه تأسیس شد. شهر کوهپایه‌ای ارطه با میانگین ارتفاع 26 متری از سطح دریا، در 15 کیلومتری شمال شرقی مرکز قائمشهر، 15 کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر ساری و 267 کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر تهران واقع است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر ۱۰٬۳۲۷ نفر بوده‌ است.

ارطه
کشور پرونده:Flag of Iran.svg ایران
استان مازندران
شهرستان قائمشهر
بخش مرکزی قائمشهر
جمعیت 10.327نفر (1395ش)
موقعیت 15 کیلومتری شمال شرقی مرکز قائمشهر، 15 کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر ساری و 267 کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر تهران
نوع اقلیم معتدل مایل به گرم و نیمه‌مرطوب
ارتفاع از سطح دریا 25 متر
تولیدات و صنایع مهم برنج و مرکبات
برخی بناهای مهم حمام قاجاری بورخیل ارطه و تپۀ دینه‌سر قادیکلای ارطه
مناظر پیرامون شهر
مناظر پیرامون شهر

اقلیم ارطه معتدل مایل به گرم و نیمه‌مرطوب است. رودخانۀ درکا از جنوب آن می‌گذرد. از محصولات کشاورزی آن برنج، مرکبات، و میوه‌های تابستانی را می‌توان نام برد. از روزگار قاجار نام روستای ارطه و پسوند ارطه‌ای در منابع آمده است. ملگونف (در سفر 1858- 1860م) نام آن را آراته، برگرفته از پیشۀ اهالی که بریدن درخت است در دو فرسنگ و نیمی ساری، نزدیک به کوه، ناصرالدین‌شاه (در سفر 1282ق) محال ارطه، محمدمیرزا مهندس (در سفر 1299ق) ارته‌ده، رابینو (در سفر 1288- 1289ش) آن را ارته و میان سیاه‌رود و ساری، و افضل‌الملک (در سفر 1331ق) ارطی با شش محلۀ قادیکلا، بورخیل، ابوخیل، جوجاده، کردمحله، قاسم‌خیل و کفشگرکلا یاد کرده‌اند. حمام قاجاری بورخیل ارطه و تپۀ دینه‌سر قادیکلای ارطه (متعلق به هزارۀ اول پیش از میلاد) از آثار تاریخی و باستانی ارطه‌اند. از دیگر آثار تاریخی ارطه پیرتکیۀ بورخیل را می‌توان نام برد. زبان مردم ارطه طبری است.