ایذه، شهر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۰: خط ۲۰:
[[File:11675200.jpg|thumb|شيرهاي سنگي سنبل مردان بزرگ و شجاع، روستاي سوسن]]
[[File:11675200.jpg|thumb|شيرهاي سنگي سنبل مردان بزرگ و شجاع، روستاي سوسن]]


(یا: ایذج) واقع در استان خوزستان و مرکز اداری شهرستان ایذه با ارتفاع ۸۳۵ متر، در ۴۵۸کیلومتری جنوب غربی تهران و ۱۲۶کیلومتری شمال شرقی اهواز، سر راه اهواز به شهرکرد و اصفهان، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به گرم و نیمه‌خشک و جمعیت آن ۱۰۴,۳۶۴ نفر است (۱۳۸۵).  
(یا: ایذج) واقع در استان خوزستان و مرکز اداری شهرستان ایذه با ارتفاع ۸۳۵ متر، در ۴۵۸کیلومتری جنوب غربی تهران و ۱۲۶کیلومتری شمال شرقی اهواز، سر راه اهواز به شهرکرد و اصفهان، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به گرم و نیمه‌خشک و جمعیت آن 119,399نفر است (1395ش).  


از مراکز تمدن باستانی است و قدرت آن به روزگار ساسانیان می‌رسد. بعد از اسلام، ایذج یا ایذه خوانده می‌شد و در دورۀ حکومت مغولان به مال‌امیر یا مالمیر موسوم بود. اوج رونق آن در زمانی بود که اتابکان لر بزرگ به قدرت رسیدند و این شهر پایتخت آنان شد. پس از‌ آن، از رونق افتاد و رو به ویرانی نهاد که خرابه‌های آن در کنار شهر ایذۀ کنونی مشهود است. پل سنگی ایذج، که مورّخان آن را به عظیم توصیف کرده‌اند، نقوش برجسته و کتیبه‌های متعدد، غار سلطان یا غار سلیمان، قلۀ کژدم، و گورستان عهد اشکانی از مکان‌های تاریخی و دیدنی ایذه است.
از مراکز تمدن باستانی است و قدرت آن به روزگار ساسانیان می‌رسد. بعد از اسلام، ایذج یا ایذه خوانده می‌شد و در دورۀ حکومت مغولان به مال‌امیر یا مالمیر موسوم بود. اوج رونق آن در زمانی بود که اتابکان لر بزرگ به قدرت رسیدند و این شهر پایتخت آنان شد. پس از‌ آن، از رونق افتاد و رو به ویرانی نهاد که خرابه‌های آن در کنار شهر ایذۀ کنونی مشهود است. پل سنگی ایذج، که مورّخان آن را به عظیم توصیف کرده‌اند، نقوش برجسته و کتیبه‌های متعدد، غار سلطان یا غار سلیمان، قلۀ کژدم، و گورستان عهد اشکانی از مکان‌های تاریخی و دیدنی ایذه است.

نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۶

ایذه، شهر
کشور پرونده:Flag of Iran.svg ایران
استان خوزستان
شهرستان ایذه
جمعیت 119,399نفر (1395ش)
موقعیت ۴۵۸کیلومتری جنوب غربی تهران و ۱۲۶کیلومتری شمال شرقی اهواز، سر راه اهواز به شهرکرد و اصفهان
نوع اقلیم معتدل مایل به گرم و نیمه‌خشک
ارتفاع از سطح دریا ۸۳۵متر
برخی بناهای مهم پل سنگی ایذج، غار سلطان یا غار سلیمان

ایذِه، شهر

شيرهاي سنگي سنبل مردان بزرگ و شجاع، روستاي سوسن

(یا: ایذج) واقع در استان خوزستان و مرکز اداری شهرستان ایذه با ارتفاع ۸۳۵ متر، در ۴۵۸کیلومتری جنوب غربی تهران و ۱۲۶کیلومتری شمال شرقی اهواز، سر راه اهواز به شهرکرد و اصفهان، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به گرم و نیمه‌خشک و جمعیت آن 119,399نفر است (1395ش).

از مراکز تمدن باستانی است و قدرت آن به روزگار ساسانیان می‌رسد. بعد از اسلام، ایذج یا ایذه خوانده می‌شد و در دورۀ حکومت مغولان به مال‌امیر یا مالمیر موسوم بود. اوج رونق آن در زمانی بود که اتابکان لر بزرگ به قدرت رسیدند و این شهر پایتخت آنان شد. پس از‌ آن، از رونق افتاد و رو به ویرانی نهاد که خرابه‌های آن در کنار شهر ایذۀ کنونی مشهود است. پل سنگی ایذج، که مورّخان آن را به عظیم توصیف کرده‌اند، نقوش برجسته و کتیبه‌های متعدد، غار سلطان یا غار سلیمان، قلۀ کژدم، و گورستان عهد اشکانی از مکان‌های تاریخی و دیدنی ایذه است.