جهانگیر کامیان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۸: خط ۲۸:




آهنگ‌ساز، نوازنده و مدرس ایرانی سازهای ویولن و پیانو. از کودکی نزد پدرش به فراگیری ساز تار و گوشه‌های موسیقی دستگاهی پرداخت. پس از مدتی برای یادگیری ویولن به کلاس [[جهان پناه، عبدالله (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۷۵ش)|عـبدالله جهان‌پـناه]] رفت و با اتمام این دوره، نزد [[ابوالحسن صبا]] ردیف‌های او را نیز فـراگـرفت. پس از تـکـمیل و یادگـیری موسیقی ایرانی به ایـتالیا سفر کرد و تحـت نظر اساتـید موسیقی کلاسیک، به فراگیری تـکـنیک‌های آرشه‌کشی نوین و موسیقی کلاسیک پـرداخت و در کـنار آن پـیانو، سلـفژ و سازشناسی را نیز یاد گرفت.  
آهنگ‌ساز، نوازنده و مدرس ایرانی سازهای ویولن و پیانو. از کودکی نزد پدرش به فراگیری ساز تار و گوشه‌های موسیقی دستگاهی پرداخت. پس از مدتی برای یادگیری ویولن به کلاس [[جهان پناه، عبدالله (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۷۵ش)|عبدالله جهان‌پناه]] رفت و با اتمام این دوره، نزد [[ابوالحسن صبا]] ردیف‌های او را نیز فراگرفت. پس از تکمیل و یادگیری موسیقی ایرانی به [[ایتالیا]] سفر کرد و تحت نظر اساتید موسیقی کلاسیک، به فراگیری تکنیک‌های آرشه‌کشی نوین و موسیقی کلاسیک پرداخت و در کنار آن پیانو، سلفژ و سازشناسی را نیز یاد گرفت.  


کامیان پس از بازگـشت به ایران، مدت ۱۵ سال، با ارکـسترهـای مخـتـلف رادیو (از جـمله ارکستر عـبدالله جهـان‌پـناه) به عنوان نوازنده‌ی ویولن همکاری کرده است. در سال ۱۳۳۶ شروع به تعـلیم شاگـردان هـنرآموز در کـلاس‌هـای مخـتـلف کرد و به تـدریس پـیانو و ویولن پـرداخت که در این رابطه می‌توان کلاس‌هـای کانون هـنر و آکادمی موزیک ایران را نام برد. از دیگر فعالیت‌های مهم کامیان تاسیس آموزشگاه کانون موسیقی چنگ بوده (1349) که در آن نوازندگان معروف بسیاری، از جمله [[بیژن مرتضوی]] و محـمدرضا شریفی، آموزش دیده‌اند. او حدود 150 آهنگ نیز برای رادیو ساخته که توسط نوازندگان و خوانندگان مختلف اجرا شده‌اند.  
کامیان پس از بازگشت به ایران، مدت ۱۵ سال، با ارکسترهای مختلف رادیو (از جمله ارکستر عبدالله جهان‌پناه) به عنوان نوازنده‌ی ویولن همکاری کرده است. در سال ۱۳۳۶ شروع به تعلیم شاگردان هـنرآموز در کلاس‌های مختلف کرد و به تدریس پیانو و ویولن پرداخت که در این رابطه می‌توان کلاس‌های کانون هنر و آکادمی موزیک ایران را نام برد. از دیگر فعالیت‌های مهم کامیان تاسیس آموزشگاه کانون موسیقی چنگ بوده (1349) که در آن نوازندگان معروف بسیاری، از جمله [[بیژن مرتضوی]] و [[شریفی، محمدرضا (تویسرکان ۱۳۳۰ـ۱۳۸۳ش)|محمدرضا شریفی]]، آموزش دیده‌اند. او حدود 150 آهنگ نیز برای رادیو ساخته که توسط نوازندگان و خوانندگان مختلف اجرا شده‌اند.  


از جهانگیر کامیان کتاب‌هایی نیز در زمینه‌ی موسیقی منتشر شده است: ''یکصد آهنگ برگزیده‌ی کلاسیک برای ویولن؛ یکصد آهنگ برای پیانو؛ شصت قطعه پیش‌درآمد و رنگ: تنظیم برای تار و سه‌تار- سنتور و عود؛ یکصد قطعه از بزرگان موسیقی کلاسیک جهان: تنظیم برای کلیه‌ی سازها؛ یکصد و بیست آهنگ محلی ایرانی برای ویولن'' و کتاب ''دوره‌ی مقدماتی ویولن: ویولن، کمانچه، نی، فلوت''.
از جهانگیر کامیان کتاب‌هایی نیز در زمینه‌ی موسیقی منتشر شده است: ''یکصد آهنگ برگزیده‌ی کلاسیک برای ویولن؛ یکصد آهنگ برای پیانو؛ شصت قطعه پیش‌درآمد و رنگ: تنظیم برای تار و سه‌تار- سنتور و عود؛ یکصد قطعه از بزرگان موسیقی کلاسیک جهان: تنظیم برای کلیه‌ی سازها؛ یکصد و بیست آهنگ محلی ایرانی برای ویولن'' و کتاب ''دوره‌ی مقدماتی ویولن: ویولن، کمانچه، نی، فلوت''.
[[رده:موسیقی]]
[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]
[[رده:ایران - اشخاص]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۳

جهانگیر کامیان
زادروز تهران 1316ش
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی آهنگ‌ساز، نوازنده و مدرس سازهای ویولن و پیانو
سبک سنتی- کلاسیک
آثار یکصد آهنگ برگزیده‌ی کلاسیک برای ویولن؛ یکصد آهنگ برای پیانو؛ شصت قطعه پیش‌درآمد و رنگ: تنظیم برای تار و سه‌تار- سنتور و عود؛ یکصد قطعه از بزرگان موسیقی کلاسیک جهان: تنظیم برای کلیه‌ی سازها؛ یکصد و بیست آهنگ محلی ایرانی برای ویولن
گروه مقاله موسیقی
جهانگیر کامیان
جهانگیر کامیان

جهانگیر کامیان (تهران 1316ش- )


آهنگ‌ساز، نوازنده و مدرس ایرانی سازهای ویولن و پیانو. از کودکی نزد پدرش به فراگیری ساز تار و گوشه‌های موسیقی دستگاهی پرداخت. پس از مدتی برای یادگیری ویولن به کلاس عبدالله جهان‌پناه رفت و با اتمام این دوره، نزد ابوالحسن صبا ردیف‌های او را نیز فراگرفت. پس از تکمیل و یادگیری موسیقی ایرانی به ایتالیا سفر کرد و تحت نظر اساتید موسیقی کلاسیک، به فراگیری تکنیک‌های آرشه‌کشی نوین و موسیقی کلاسیک پرداخت و در کنار آن پیانو، سلفژ و سازشناسی را نیز یاد گرفت.

کامیان پس از بازگشت به ایران، مدت ۱۵ سال، با ارکسترهای مختلف رادیو (از جمله ارکستر عبدالله جهان‌پناه) به عنوان نوازنده‌ی ویولن همکاری کرده است. در سال ۱۳۳۶ شروع به تعلیم شاگردان هـنرآموز در کلاس‌های مختلف کرد و به تدریس پیانو و ویولن پرداخت که در این رابطه می‌توان کلاس‌های کانون هنر و آکادمی موزیک ایران را نام برد. از دیگر فعالیت‌های مهم کامیان تاسیس آموزشگاه کانون موسیقی چنگ بوده (1349) که در آن نوازندگان معروف بسیاری، از جمله بیژن مرتضوی و محمدرضا شریفی، آموزش دیده‌اند. او حدود 150 آهنگ نیز برای رادیو ساخته که توسط نوازندگان و خوانندگان مختلف اجرا شده‌اند.

از جهانگیر کامیان کتاب‌هایی نیز در زمینه‌ی موسیقی منتشر شده است: یکصد آهنگ برگزیده‌ی کلاسیک برای ویولن؛ یکصد آهنگ برای پیانو؛ شصت قطعه پیش‌درآمد و رنگ: تنظیم برای تار و سه‌تار- سنتور و عود؛ یکصد قطعه از بزرگان موسیقی کلاسیک جهان: تنظیم برای کلیه‌ی سازها؛ یکصد و بیست آهنگ محلی ایرانی برای ویولن و کتاب دوره‌ی مقدماتی ویولن: ویولن، کمانچه، نی، فلوت.