عبایی خراسانی، محمد (مشهد ۱۳۱۸ـ۱۳۸۳ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عَبایی خراسانی، محمّد (مشهد ۱۳۱۸ـ۱۳۸۳ش)

عَبايي خراساني، محمّد

روحانی ایرانی و نمایندۀ دو مجلس خبرگان و شورای اسلامی. دروس ابتدایی را در دارالتعلیم دیانتی مشهد خواند و مقدمات علوم دینی و ادبیات عرب را در حوزۀ علمیۀ آن شهر فراگرفت. دو سال نیز در درس فقه و اصول آیت‌الله میلانی شرکت کرد و سپس به قم رفت و در آن‌جا تا اخذ درجۀ اجتهاد، در محضر آیات بروجردی، حائری یزدی، شریعتمداری، امام‌خمینی، و دیگر علما تلمذ کرد. در مشهد و در مدرسۀ آیت‌الله گلپایگانی در قم تدریس کرده و مدتی نیز در دانشگاه شهید بهشتی تهران تعلیم دروس اسلامی را برعهده داشته است. وی همچنین مؤسس مرکزی تحقیقاتی‌ـ ‌آموزشی در قم به‌نام «ثامن‌الائمه» و مدتی مدیر دفتر تبلیغات اسلامی بوده است و دو بار نیز به‌سبب مبارزات انقلابی زندانی و یک‌بار هم به تبعید محکوم شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسئولیت‌های متعددی برعهده داشت و سه‌بار در بندر عباس و مشهد مورد سوءقصد نافرجام قرار گرفت. برخی مسئولیت‌ها و مشاغل وی عبارت‌اند از: سرپرستی دفتر تبلیغات اسلامی قم به فرمان امام‌خمینی، عضویت در شورای برنامه‌ریزی دبیرخانۀ ائمۀ جمعۀ سراسر کشور، مسئولیت امور روحانیان در حج، امام‌جمعۀ موقت مشهد، نمایندگی مجلس خبرگان رهبری در دورۀ اول از استان خراسان، نمایندۀ مجلس شورای اسلامی در دورۀ ششم از مشهد. جز تألیف مقالاتی در نشریات دینی، از دیگر آثار اوست: گنجینه‌های ویران؛ تقریرات درس مطول ادیب نیشابوری.