نیکلسون، بن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br/> [[File:39238100.jpg|thumb|تابلوي «طرح» 1933، اثر بن نيکلسون]]
نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br /> {{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بن نیکلسون
|عنوان =بن نیکلسون
|نام =Ben Nicholson
|نام =Ben Nicholson
خط ۳۱: خط ۲۹:
}}
}}


هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از کوبیسم<ref>cubism  
هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از [[کوبیسم]]<ref>cubism  
 
</ref> و گروه هلندیِ [[د استیل|دِ استَیل]]<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، [[نیکلسون، ویلیام (۱۸۷۲ـ۱۹۴۹)|ویلیام نیکلسون]]<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)|باربارا هپورت]]<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.  
</ref> و گروه هلندیِ دِ استَیل<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، ویلیام نیکلسون<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با باربارا هپورت<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد. در دیدارهایش از پاریس با پیکاسو<ref>Picasso</ref>، موندریان<ref> Mondrian </ref>، میرو<ref>Miró </ref>، برانکوزی<ref>Brancusi </ref>، و کالدر<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).


در دیدارهایش از پاریس با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).
[[پرونده:39238100-2.jpg|بندانگشتی|پرتره‌ی بن نیکلسون اثر میبل پراید]]
[[پرونده:39238100-3.jpg|بندانگشتی|اثری از بن نیکلسون]]
&nbsp;
&nbsp;


----
----


[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]
[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]  
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۱

نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)

بن نیکلسون
Ben Nicholson
زادروز ۱۸۹۴م
درگذشت ۱۹۸۲م
ملیت انگلیسی
تحصیلات و محل تحصیل هنرستان اسلید لندن
شغل و تخصص اصلی هنرمند انتزاع گرا
سبک انتزاع مطلق
مکتب  سنت آیوز
آثار مجموعه نقش برجسته سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸) و شعرای یمانی مارس (۱۹۶۴، موزه هنرهای معاصر تهران) 
گروه مقاله نگارگری و مجسمه سازی جهان
خویشاوندان سرشناس ویلیام نیکلسون (پدر)، وینیفرد نیکلسون نقاش و باربارا هپورت مجسمه ساز (همسران)
جوایز و افتخارات برنده اولین جایزه گوگنهایم در ۱۹۵۷

هنرمند انتزاع‌گرا[۱]ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از کوبیسم[۲] و گروه هلندیِ دِ استَیل[۳]، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌[۴]های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و شِعرای یمانی مارس[۵] (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران[۶]) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم[۷] شد. پدرش، ویلیام نیکلسون[۸]، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید[۹] لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون[۱۰] نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با باربارا هپورت[۱۱] مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.

در دیدارهایش از پاریس با پیکاسو[۱۲]، موندریان[۱۳]، میرو[۱۴]، برانکوزی[۱۵]، و کالدر[۱۶] آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود[۱۷] و آلفرد والیس[۱۸] (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز[۱۹] شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله دایره[۲۰] (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری[۲۱] بود، و کتاب یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی[۲۲] (۱۹۴۱).

پرتره‌ی بن نیکلسون اثر میبل پراید
اثری از بن نیکلسون

 


  1. abstract
  2. cubism
  3. De Stijl
  4. relief
  5. Sirius March
  6. Tehran Museum of Contemporary Art
  7. Guggenheim Award
  8. William Nicholson
  9. Slade School of Art
  10. Winifred Nicholson
  11. Barbara Hepworth
  12. Picasso
  13. Mondrian
  14. Miró
  15. Brancusi
  16. Calder
  17. Christopher Wood
  18. Alfred Wallis
  19. St Ives School
  20. Circle
  21. constructivism
  22. Notes on Abstract Art