آذر بیگدلی، لطف علی (اصفهان ۱۱۳۴ـ قم ۱۱۹۵ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آذر بیگْدلی، لطف‌علی‌ (اصفهان ۱۱۳۴ـ قم ۱۱۹۵ق)

لطف علی آذر بیگدلی
زادروز اصفهان ۱۱۳۴ق
درگذشت قم ۱۱۹۵ق
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی شاعر
شغل و تخصص های دیگر نذکره نویس
مکتب بازگشت ادبی
آثار تذکره آتشکده آذر (تهران، ۱۳۳۷ش)؛ دیوان آذر (تهران، ۱۳۶۶ش)؛ مثنوی آذر (یا: مثنوی سوز و گداز)
گروه مقاله ادبیات فارسی

شاعر و تذکره‌نویس ایرانی. درپی حملۀ محمود افغان به اصفهان، با خانواده‌اش به قم رفت و ۱۴ سال در آن‌جا ماند. در ۱۱۴۸ق به شیراز و سپس به عتبات، شام و مکه سفر کرد. در ۱۱۵۱ق به مشهد رفت و با آقا صادق تفرشی دیدار کرد. پس از آن راهی اصفهان شد و به‌کار دیوانی روی آورد. چندی در زندان به‌سر برد. دوره‌های صفویه، افشاریه و زندیه را درک کرد. با مشتاق اصفهانی، سید محمد شعله، و هاتف اصفهانی هم‌روزگار بود. در آغاز واله، و نکهت تخلص می‌کرد. برخی او را، به نادرست، پایه‌گذار مکتب بازگشت ادبی دانسته‌اند. هر کدام از مثنوی‌های آذر به پیروی از شاعری مشهور است. عمدۀ شهرتش به‌سبب تألیف تذکرۀ آتشکدۀ آذر (تهران، ۱۳۳۷ش) در شرح‌حال و نمونۀ شعر ۸۴۲ شاعر به نام کریم‌خان زند است. این تذکره یک‌بار با تصحیح سید جعفر شهیدی و بار دیگر با توضیحات مفصل سادات ناصری به‌چاپ رسید (تهران، ۱۳۳۶ـ۱۳۴۰ش). از دیگر آثارش: دیوان آذر (تهران، ۱۳۶۶ش)؛ مثنوی آذر (یا: مثنوی سوز و گدازیوسف و زلیخا؛ دفتر نُه آسمان.