آرامگاه میرمجدالدین
آرامگاه میر مجدالدین
از یادمان‌های تاریخی متعلق به سده 10ق (دوره صفویه) در شهر اصفهان است که در صفه شمالی شبستان گنبددار مسجد تاریخی قطبیه قرار دارد. شخصیت مدفون در این بقعه، براساس کتیبه سنگ مزار مرمرین آن، «میر مجدالدین اسماعیل بن امیر مظفر بن امیر مسعود باب‌الدشتی» از بزرگان و سادات سرشناس اصفهان در عهد شاه طهماسب یکم صفوی است. مسجد قطبیه را امیر قطب‌الدین علی باب‌الدشتی که از خویشاوندان نزدیک و احتمالاً برادر میر مجدالدین بود در محله کهن چهارسو و باب‌الدشت (پیرامون خیابان طالقانی امروزی) بنیان نهاد و پس از درگذشت میر مجدالدین در ماه صفر سال ۹۵۵ق، وی را در ایوان و صفه شمالی شبستان اصلی عمارت به خاک سپردند. وجود این مدفن در فضای متصل به شبستان، آرامگاه را به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسجد تبدیل کرده است.
از منظر شاکله معماری، بخش آرامگاهی در هماهنگی کامل با گنبدخانه و شبستان صفوی مسجد ساخته شده و تزئینات آجری، رسمی‌بندی و طاق‌نماهای اصیل این عصر را در بر دارد. بر روی مزار میر مجدالدین، سنگ لوحی نفیس از جنس مرمر نصب شده بود که در کتیبه آن با خط ثلث و نستعلیق برجسته، نام کامل متوفی، تبار وی و تاریخ وفاتش منقور گشته است. هرچند در تحولات شهری سده اخیر و توسعه معابر جدید، سردر کاشی‌کاری معرق و تاریخی مسجد قطبیه برای حفاظت از تخریب به محوطه کاخ‌موزه چهلستون انتقال یافت، اما صفه آرامگاهی میر مجدالدین و شبستان تاریخی پیوسته به آن همچنان به عنوان سندی ارزنده از پیوند آرامگاه‌های رجال محلی با فضاهای عبادی دوره شاه طهماسب صفوی در اصفهان شناخته می‌شود.