صنم

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صنم (عرفان)

(در لغت به معنی بت) در اصطلاح عرفا، مظهر هستی مطلق، یعنی حضرت حق. پس بت در بُعد حقیقی آن، حق است و باطل و بیهوده نیست و از آن جهت که حق به صورت بت ظهور کرده است، بت‌پرست را حق‌پرست گویند. برخی بت را هرآنچه دانسته‌اند که آدمی را از ذکر حق و تجلیات اسما و صفات حضرت حق بازدارد، از این رو بت هر انسانی متفاوت است. برخی نفس را بت دانسته‌اند و نگریستن به آن را شرک و نظر کردن و دریافتن حقیقت آن را عبادت دانسته‌اند و برخی گفته‌اند صنم حقیقت روح است در تجلی صورت صفات، و به معنی پیر کامل نیز آمده است.