پرش به محتوا

فاجعه کریستف‌شاه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:
فاجعۀ کریستف‌شاه (The Tragedy of King Christophe)
فاجعۀ کریستف‌شاه (The Tragedy of King Christophe)


(به فرانسوی: ''La Tragedie du roi Christophe'') نمایشنامه‌ای از امه سزر به فرانسوی. نخستین‌بار در ۱۹۶۳م انتشار یافت. فاجعۀ کریستف‌شاه که در ۱۹۶۴،  به اهتمام ژان ماری سرو<ref>Jean - Marie Serreau</ref>، در جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzbourg</ref>، و سال بعد، در تئاتر اودئون<ref>Odéon</ref> پاریس به روی صحنه رفت، بارها (مخصوصاً در ۱۹۶۶، در جشنوارۀ هنرهای سیاه داکار<ref>Dakar</ref>) نمایش داده شده است. آنتوان ویتز<ref>Antoine Vitez</ref> آن را در مجموعه‌نمایشنامه‌های ''کمدی فرانسز''<ref>''Comédie - Française''</ref> ثبت کرده بود، که در آن‌جا، در ۱۹۹۱، به اهتمام ایدریسا اوندرائوگو<ref>Idrissa Ouedraogo</ref>، و به منظور تأکید بر اهمیت جهانی آن، با بازی هنرپیشگان سفیدپوست، به روی صحنه رفته است. چاپ مجدد این نمایشنامه در ۱۹۷۰، در واقع، روایت دومی از آن است که کار صحنه‌ای ژان ماری سرو و هنرپیشگانی را که در آن بازی کرده‌اند در نظر گرفته است. این نمایشنامه را منوچهر هزارخانی در سال‌های پیش از انقلاب (در 135 صفحه با مقدمه‌ای 22 صفحه‌ای) به همراه آثاری دیگر از سزر به فارسی برگردانده و انتشارات کتاب زمان در سال 1355 چاپ و منتشر کرده است.
(به فرانسوی: ''La Tragedie du roi Christophe'') نمایشنامه‌ای از [[امه سزر (۱۹۱۳ـ۲۰۰۸)|امه سزر]] به فرانسوی. نخستین‌بار در ۱۹۶۳م انتشار یافت. فاجعۀ کریستف‌شاه که در ۱۹۶۴،  به اهتمام ژان ماری سرو<ref>Jean - Marie Serreau</ref>، در جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzbourg</ref>، و سال بعد، در تئاتر اودئون<ref>Odéon</ref> پاریس به روی صحنه رفت، بارها (مخصوصاً در ۱۹۶۶، در جشنوارۀ هنرهای سیاه داکار<ref>Dakar</ref>) نمایش داده شده است. آنتوان ویتز<ref>Antoine Vitez</ref> آن را در مجموعه‌نمایشنامه‌های ''کمدی فرانسز''<ref>''Comédie - Française''</ref> ثبت کرده بود، که در آن‌جا، در ۱۹۹۱، به اهتمام ایدریسا اوندرائوگو<ref>Idrissa Ouedraogo</ref>، و به منظور تأکید بر اهمیت جهانی آن، با بازی هنرپیشگان سفیدپوست، به روی صحنه رفته است. چاپ مجدد این نمایشنامه در ۱۹۷۰، در واقع، روایت دومی از آن است که کار صحنه‌ای ژان ماری سرو و هنرپیشگانی را که در آن بازی کرده‌اند در نظر گرفته است. این نمایشنامه را منوچهر هزارخانی در سال‌های پیش از انقلاب (در 135 صفحه با مقدمه‌ای 22 صفحه‌ای) به همراه آثاری دیگر از سزر به فارسی برگردانده و انتشارات کتاب زمان در سال 1355 چاپ و منتشر کرده است.


قهرمان این نمایشنامه، کریستف، یک برده سابق بود. با شروع قیام بردگان در سال ۱۷۹۱، او در صفوف ارتش انقلابی [[هاییتی|هائیتی]] به قدرت رسید. انقلاب در سال ۱۸۰۴ موفق به کسب استقلال از فرانسه شد. در سال ۱۸۰۵ او به رهبری [[ژان ژاک دسالین]] در تسخیر [[سانتو دومینگو]] (جمهوری [[دومینیکن، جمهوری|دومینیکن]] کنونی)، علیه نیروهای فرانسوی که مستعمره را از اسپانیا در معاهدۀ بازل به دست آوردند، شرکت کرد.
قهرمان این نمایشنامه، کریستف، یک برده سابق بود. با شروع قیام بردگان در سال ۱۷۹۱، او در صفوف ارتش انقلابی [[هاییتی|هائیتی]] به قدرت رسید. انقلاب در سال ۱۸۰۴ موفق به کسب استقلال از فرانسه شد. در سال ۱۸۰۵ او به رهبری [[ژان ژاک دسالین]] در تسخیر [[سانتو دومینگو]] (جمهوری [[دومینیکن، جمهوری|دومینیکن]] کنونی)، علیه نیروهای فرانسوی که مستعمره را از اسپانیا در معاهدۀ بازل به دست آوردند، شرکت کرد.
سرویراستار، ویراستار
۷۷٬۰۷۱

ویرایش