شاچه
| شاچه | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | شاچِه |
| نام لاتین | Shache |
| جمعیت | 860,800 نفر (۲۰۲۰) |
| موقعیت | ناحیۀ خودمختار سینکیانگ اویغور ، کنار رود یارکند، حدود ۱۶۰کیلومتری جنوب شرقی کاشی (کاشغر) |
| تولیدات و صنایع مهم | تولید پنبه، لوبیا، و ابریشم از طریق کشت آبی؛ تولید پارچههای نخی و کالاهای چرمی؛ صنایع دستی، مانند قالیبافی و گلدوزی روی ابریشم |
| مساحت | 8,969 کیلومتر مربع |
شاچِه (Shache)
(یا: یارکند[۱]؛ یارکنت[۲]) شهری محصور و واحهای در ناحیۀ خودمختار سینکیانگ اویغور[۳]، در چین، کنار رود یارکند[۴]، حدود ۱۶۰کیلومتری جنوب شرقی کاشی[۵] (کاشغر). جمعیت آن 860,800 نفر (۲۰۲۰) و مساحتش 8,969 کیلومتر مربع است. در حوضۀ تاریم[۶]، در دامنۀ کوههای کونلون[۷]۷، در حاشیۀ بیابان تاکلا ماکان[۸] و سر راه کاروانرو منتهی به هند و غرب روسیه واقع شده است. شاچه مرکز منطقهای حاصلخیز است که از طریق کشت آبی، پنبه، لوبیا، و ابریشم تولید میکند. تولید پارچههای نخی و کالاهای چرمی نیز از صنایع آن است. نزدیکی آن به مرزهای هند، افغانستان، و تاجیکستان این شهر را به مرکز تجاری بینالمللی تبدیل کرده است. صنایع دستی، مانند قالیبافی و گلدوزی روی ابریشم قرنهاست که در این شهر رواج دارد. شاچه مرکز فرهنگ اسلامی نیز است. مارکو پولو[۹] در قرن ۱۳م از این شهر دیدن کرد؛ از قرون وسطا، محل توقف بین راه در جاده ابریشم[۱۰]، راه کاروانرو بین چین و اروپا، بوده است. جمعیت شهر را چینیها و اویغور[۱۱]ها، قوم ترکزبان، تشکیل میدهند.