پرش به محتوا

سمیعی، احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ سمیعی، احمد (تهران ۱۲۹۹ ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سمیعی، احمد منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ سمیعی، احمد (تهران ۱۲۹۹ ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سمیعی، احمد منتقل کرد)
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۳۰: خط ۳۰:
}}
}}
[[پرونده:25221800- 2.jpg|جایگزین=احمد سمیعی|بندانگشتی|احمد سمیعی]]
[[پرونده:25221800- 2.jpg|جایگزین=احمد سمیعی|بندانگشتی|احمد سمیعی]]
پژوهشگر، مترجم و ویراستار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند. در ‌۱۳۲۱ش در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی گرفت و در همان سال به تشویق بدیع‌الزمان فروزانفر وارد دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی شد، ولی به‌سبب مشکلات مالی تحصیل را رها کرد و در بنگاه راه‌آهن دولتی ایران مشغول به‌کار شد. سپس به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و از این رهگذر سه سال و چهار ماه زندانی و حتی مجبور شد یک‌سال و نیم از عمرش را در کشورهای اروپایی بگذراند. در ۱۳۳۴ از فعالیت‌های سیاسی دست کشید و به ادامۀ تحصیل و فعالیت‌های فرهنگی بازگشت و با مجلۀ ''سپیدۀ فردا'' و سازمان ''لغت‌نامۀ دهخدا'' همکاری کرد. در ۱۳۲۶ دوباره در راه‌آهن مشغول به‌کار شد و بار دیگر به اتهام فعالیت‌های سیاسی گذشته به سه سال زندان محکومش کردند. وی طی این مدت به ترجمۀ آثار بعضی از نویسندگان فرانسوی پرداخت و پس از آزادی مجدداً به خدمت در راه‌آهن فراخوانده شد. در ۱۳۴۶ با سمت ویراستار در مؤسسۀ انتشارات فرانکلین به‌کار پرداخت و ضمناً سردبیری مجموعۀ «''سخن پارسی''» را نیز به‌عهده گرفت و یازده عنوان کتاب کمک‌درسی را سرپرستی و با نشریات مختلف، از طریق ترجمه و تألیف مقالات، همکاری کرد. در ۱۳۵۸ در رشتۀ زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی ارشد گرفت. او عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سردبیر مجله فرهنگستان است و به همکاری با مؤسسات علمی و فرهنگی و تدریس در دانشکده‌های مختلف نیز ادامه می‌دهد. احمد سمیعی یکی از برجسته‌ترین ویراستاران ایران است و کار او در دقت و صحت کم‌نظیر است. جز مقالات معتبر علمی که از او به‌چاپ رسیده است، آثار او را تألیف و ترجمه تشکیل می‌دهد.  
پژوهشگر، مترجم و ویراستار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند. در ‌۱۳۲۱ش در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی گرفت و در همان سال به تشویق بدیع‌الزمان فروزانفر وارد دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی شد، ولی به‌سبب مشکلات مالی تحصیل را رها کرد و در بنگاه راه‌آهن دولتی ایران مشغول به‌کار شد. سپس به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و از این رهگذر سه سال و چهار ماه زندانی و حتی مجبور شد یک‌سال و نیم از عمرش را در کشورهای اروپایی بگذراند. در ۱۳۳۴ از فعالیت‌های سیاسی دست کشید و به ادامۀ تحصیل و فعالیت‌های فرهنگی بازگشت و با مجلۀ ''سپیدۀ فردا'' و سازمان ''لغت‌نامۀ دهخدا'' همکاری کرد. در ۱۳3۶ دوباره در راه‌آهن مشغول به‌کار شد و بار دیگر به اتهام فعالیت‌های سیاسی گذشته به سه سال زندان محکومش کردند. وی طی این مدت به ترجمۀ آثار بعضی از نویسندگان فرانسوی پرداخت و پس از آزادی مجدداً به خدمت در راه‌آهن فراخوانده شد. در ۱۳۴۶ با سمت ویراستار در مؤسسۀ انتشارات فرانکلین به‌کار پرداخت و ضمناً سردبیری مجموعۀ «''سخن پارسی''» را نیز به‌عهده گرفت و یازده عنوان کتاب کمک‌درسی را سرپرستی و با نشریات مختلف، از طریق ترجمه و تألیف مقالات، همکاری کرد. در ۱۳۵۸ در رشتۀ زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران دانشنامۀ کارشناسی ارشد گرفت. او عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و سردبیر مجله فرهنگستان بود و به همکاری با مؤسسات علمی و فرهنگی و تدریس در دانشکده‌های مختلف نیز می‌پرداخت. احمد سمیعی یکی از برجسته‌ترین ویراستاران ایران است و کار او در دقت و صحت کم‌نظیر است. جز مقالات معتبر علمی که از او به‌چاپ رسیده است، آثار او را تألیف و ترجمه تشکیل می‌دهد.  




۴۹٬۰۰۸

ویرایش