آقا نجفی اصفهانی، محمدتقی (اصفهان ۱۲۶۲ـ۱۳۳۲ق): تفاوت میان نسخهها
آقا نجفی اصفهانی، محمدتقی (اصفهان ۱۲۶۲ـ۱۳۳۲ق) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۹
، ۲ سال پیشبدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
|نام =Agha Najafi Esfahani, Mohammad Taghi | |نام =Agha Najafi Esfahani, Mohammad Taghi | ||
|نام دیگر= | |نام دیگر= | ||
|نام اصلی= | |نام اصلی=محمدتقی رازی نجفی مسجد شاهیان اصفهانی | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب= | |لقب= | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
}}[[File:10151500.jpg|thumb|محمدتقی آقا نجفی اصفهانی]] | }}[[File:10151500.jpg|thumb|محمدتقی آقا نجفی اصفهانی]] | ||
مجتهد ایرانی. فرزند شیخ محمدباقر و از نوادگان شیخ محمدتقی رازی، صاحب ''[[هدایه المسترشدین|هدایةالمسترشدین]]''، بود. نیاهای او از مردم اَیْوانِکَی [[ورامین، شهر|ورامین]] بودند. او نخست نزد پدرش در [[اصفهان، شهر|اصفهان]]، که از عالمان روزگار خود بود، و سپس در [[نجف|نجف]] نزد عالمانی چون میرزا محمدحسن شیرازی و شیخ مهدی کاشِفالغِطاء و شیخ راضی نجفی درس خواند و به درجۀ اجتهاد رسید. آنگاه به زادگاهش بازگشت و در زمان حیات پدر مرجعیت عام یافت. قدرت حافظه، نکتهگویی، سخاوت و شجاعت او را ستودهاند. وی همواره با [[ظل السلطان، مسعود میرزا (۱۲۶۶ـ۱۳۳۶ق)|ظِلُالسُّلطان]]، حاکم اصفهان، درگیر بود. آقا نجفی در ۱۳۱۵ق درپی درخواست «انجمن شرقی»، حکم تحریم کالاهای فرنگی را در اصفهان صادر کرد. برای جلوگیری از دامنۀ نفوذ و نیز بیباکی او در اجرای حدود شرعی، یکبار به فرمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه قاجار]] و بار دیگر در ۱۳۲۱ق به فرمان [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین شاه قاجار]] به [[تهران، شهر|تهران]] احضار شد، اما هر دوبار، از بیم توسعۀ نفوذش در پایتخت، او را به اصفهان بازگرداندند. آقا نجفی در جنبش تنباکو از آغازگران این مبارزه بود. | (نام کامل: محمدتقی رازی نجفی مسجد شاهیان اصفهانی) مجتهد ایرانی. فرزند شیخ محمدباقر و از نوادگان شیخ محمدتقی رازی، صاحب ''[[هدایه المسترشدین|هدایةالمسترشدین]]''، بود. نیاهای او از مردم اَیْوانِکَی [[ورامین، شهر|ورامین]] بودند. او نخست نزد پدرش در [[اصفهان، شهر|اصفهان]]، که از عالمان روزگار خود بود، و سپس در [[نجف|نجف]] نزد عالمانی چون میرزا محمدحسن شیرازی و شیخ مهدی کاشِفالغِطاء و شیخ راضی نجفی درس خواند و به درجۀ اجتهاد رسید. آنگاه به زادگاهش بازگشت و در زمان حیات پدر مرجعیت عام یافت. قدرت حافظه، نکتهگویی، سخاوت و شجاعت او را ستودهاند. وی همواره با [[ظل السلطان، مسعود میرزا (۱۲۶۶ـ۱۳۳۶ق)|ظِلُالسُّلطان]]، حاکم اصفهان، درگیر بود. آقا نجفی در ۱۳۱۵ق درپی درخواست «انجمن شرقی»، حکم تحریم کالاهای فرنگی را در اصفهان صادر کرد. برای جلوگیری از دامنۀ نفوذ و نیز بیباکی او در اجرای حدود شرعی، یکبار به فرمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه قاجار]] و بار دیگر در ۱۳۲۱ق به فرمان [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین شاه قاجار]] به [[تهران، شهر|تهران]] احضار شد، اما هر دوبار، از بیم توسعۀ نفوذش در پایتخت، او را به اصفهان بازگرداندند. آقا نجفی در جنبش تنباکو از آغازگران این مبارزه بود. | ||
از آثار اوست: ''الاجتهادُ و التَّقلید''؛ ''اسرارُ الآیات''؛ ''اسرارُ الْاَحکام''؛ ''اسرارُ الشَّریعه''؛ ''بَحرُ الْحَقایق''. | از آثار اوست: ''الاجتهادُ و التَّقلید''؛ ''اسرارُ الآیات''؛ ''اسرارُ الْاَحکام''؛ ''اسرارُ الشَّریعه''؛ ''بَحرُ الْحَقایق''. | ||