پرش به محتوا

مرادی، فرمان: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ مرادی، فرمان (کرمانشاه ۱۳۲۶ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مرادی، فرمان منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ مرادی، فرمان (کرمانشاه ۱۳۲۶ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مرادی، فرمان منتقل کرد)
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:
|لقب=
|لقب=
|زادروز= کرمانشاه 5 خرداد ۱۳۲۶ش
|زادروز= کرمانشاه 5 خرداد ۱۳۲۶ش
|تاریخ مرگ=  
|تاریخ مرگ=تهران 2 خرداد 1403ش
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|محل زندگی=
| شغل و تخصص اصلی = سازنده‌ی سازهای ایرانی
| شغل و تخصص اصلی = سازندۀ سازهای ایرانی
|شغل و تخصص های دیگر= نوازنده‌ی تار و سه‌تار و تنبور
|شغل و تخصص های دیگر=  
|سبک = سنتی
|سبک = سنتی
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =  
|سمت =  
|جوایز و افتخارات =مدرک درجه‌ی یک هنری (معادل دکترا) از طرف شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور
|جوایز و افتخارات =مدرک درجۀ یک هنری (معادل دکتری) از طرف شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور
|آثار = کتاب سوز و ساز عشقی (درباره‌ی هنر و زندگی محمد نوایی)  
|آثار = کتاب سوز و ساز عشقی (دربارۀ هنر و زندگی محمد نوایی)  
|گروه مقاله =موسیقی
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|دوره =
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}
[[پرونده:38225600.jpg|جایگزین=فرمان مرادی|بندانگشتی|فرمان مرادی]]
[[پرونده:38225600.jpg|جایگزین=فرمان مرادی|بندانگشتی|فرمان مرادی]]
مرادی، فرمان (کرمانشاه 5 خرداد ۱۳۲۶ش- )   
مرادی، فرمان (کرمانشاه 5 خرداد ۱۳۲۶- تهران 2 خرداد 1403ش)   






سازنده‌ی سازهای ایرانی. کار ساخت تار و [[سه تار|سه ­تار]] را طی دو دهه شاگردی و همکاری، نزد استاد [[محمد نوایی]] (معروف به عشقی) یاد گرفت. او فعالیت هنری خود را در سال 1349 و در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی آغاز کرد. بعدها سرپرست و مدرس کارگاه سازسازی این مرکز شد. مرادی در ساخت [[تنبور]] نیز از راهنمایی­‌های علمی استاد الهی، نوازنده‌ی تنبور، بهره گرفته است. او چندین نوع سه‌­تار، تنبور، [[کمانچه]] و تار طبق الگوی اساتید گذشته‌ی این سازها یا به صورت ابتکاری می‌­سازد. مرادی به خاطر موقعیت شغلی خود در مرکز حفظ و اشاعه از راهنمایی­‌های اساتید برجسته‌­ای چون [[داریوش صفوت]]، [[احمد عبادی]]، [[سعید هرمزی]]، [[یوسف فروتن]]، [[علی اصغر بهاری (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌­اصغر بهاری]]،­ [[علی تجویدی]]، [[فرهنگ شریف|­فرهنگ شریف]]،­ [[جلیل شهناز]]، [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)|محمود کریمی]]، [[منصور نریمان]]، [[فریدون حافظی]]، [[محمود تاجبخش]]، [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز 1297ـ1366ش)|غلامحسین بیگجه­‌خانی]] و [[محمد مقدسی]] برای ساختن سازهای ارزشمند و بی‌­نقص استفاده برده. او کتابی نیز با عنوان ''سوز و ساز عشقی'' (درباره‌ی هنر و زندگی محمد نوایی) تألیف کرده که توسط نشر تصنیف منتشر شده است (1387).  
سازندۀ سازهای ایرانی. کار ساخت تار و [[سه تار|سه ­تار]] را طی دو دهه شاگردی و همکاری، نزد استاد [[محمد نوایی]] (معروف به عشقی) یاد گرفت. او فعالیت هنری خود را در سال 1349ش و در مرکز حفظ و اشاعۀ موسیقی سنتی آغاز کرد. بعدها سرپرست و مدرس کارگاه سازسازی این مرکز شد. مرادی در ساخت [[تنبور]] نیز از راهنمایی­‌های علمی استاد الهی، نوازندۀ تنبور، بهره گرفته است. او چندین نوع سه‌­تار، تنبور، [[کمانچه]] و تار طبق الگوی اساتید گذشتۀ این سازها یا به صورت ابتکاری می‌­ساخت. مرادی به خاطر موقعیت شغلی خود در مرکز حفظ و اشاعه از راهنمایی­‌های اساتید برجسته‌­ای چون [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)|داریوش صفوت]]، [[عبادی، احمد (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۷۱ش)|احمد عبادی]]، [[هرمزی، سعید (تهران ۱۲۷۶ـ همان جا ۱۳۵۵ش)|سعید هرمزی]]، [[فروتن، یوسف (تهران ۱۲۷۷ـ ۱۳۵۵ش)|یوسف فروتن]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌­اصغر بهاری]]،­ [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|علی تجویدی]]، ­[[شریف، فرهنگ|فرهنگ شریف]]،­ [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]]، [[کریمی، محمود (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)|محمود کریمی]]، [[نریمان، منصور|منصور نریمان]]، [[فریدون حافظی]]، [[محمود تاجبخش]]، [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز ۱۲۹۷ـ تهران ۱۳۶۶ش)|غلامحسین بیگجه­‌خانی]] و [[محمد مقدسی]] برای ساختن سازهای ارزشمند و بی‌­نقص استفاده برد. او کتابی نیز با عنوان ''سوز و ساز عشقی'' (دربارۀ هنر و زندگی محمد نوایی) تألیف کرده که توسط نشر تصنیف منتشر شده است (1387ش).
 
مرادی در سال 1372ش با رتبۀ 5 سازسازی و با 23سال سابقۀ کار در مرکز حفظ و اشاعۀ موسیقی بازنشسته شد. او از این سال تا سال‌های آخر زندگی نیز به عنوان مدرس  و کارشناس مرکز فعالیت داشت. وی دارای مدرک درجۀ یک هنری (معادل دکتری) از طرف شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور بود. از فعالیت‌های اجرایی او به این موارد می‌­توان اشاره کرد: عضویت در کمیتۀ نویسندگان اساسنامۀ کانون سازندگان ساز، عضویت در هیأت مدیرۀ کانون سازندگان ساز (سه دورۀ دوساله)، یک دورۀ دوساله عضو علی­‌البدل هیأت مدیرۀ خانۀ موسیقی، دو دورۀ دوساله عضو علی‌­البدل کانون مدرسین سازسازی و همچنین کارشناس موزۀ موسیقی ایران. فرمان مرادی جز ساخت سازهای ایرانی با نوازندگی سه­‌تار و تنبور نیز آشنایی دارد.
 
فرمان مرادی نوازندۀ تار و سه‌تار و تنبور بود و در شناخت انواع ساخت در سازها و مرمت‌های دشوار تخصص داشت و در اجرای الگوی دقیق استادش ـ محمد عشقی نوایی ـ دارای قدرت و تبحر کامل بود. وی پس از یک دورۀ طولانی بیماری، در منزلش درگذشت.
 
 
 
 
----


مرادی در سال 1372 با رتبه‌ی 5 سازسازی و با 23 سال سابقه‌ی کار در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی بازنشسته شده. او از این سال تاکنون نیز به عنوان مدرس  و کارشناس مرکز فعالیت داشته. وی دارای مدرک درجه‌ی یک هنری (معادل دکترا) از طرف شورای ارزش‌یابی هنرمندان کشور است. از فعالیت‌های اجرایی او به این موارد می­توان اشاره کرد: عضویت در کمیته‌ی نویسندگان اساسنامه‌ی کانون سازندگان ساز، عضویت در هیات مدیره‌ی کانون سازندگان ساز (سه دوره‌ی دو ساله)، یک دوره‌ی دوساله عضو علی­‌البدل هیات مدیره‌ی خانه‌ی موسیقی، دو دوره‌ی دوساله عضو علی‌­البدل کانون مدرسین سازسازی و همچنین کارشناس موزه‌ی موسیقی ایران، طی چند سال اخیر. فرمان مرادی جز ساخت سازهای ایرانی با نوازندگی سه­‌تار و تنبور نیز آشنایی دارد.


فرمان مرادی نوازنده‌ی تار و سه‌تار و تنبور است و در شناخت انواع ساخت در سازها و مرمت‌های دشوار تخصص دارد و در اجرای الگوی دقیق استادش ـ [[محمد نوایی|محمد عشقی نوایی]] ـ دارای قدرت و تبحر کامل است.


<br /> <!--38225600-->
<br /> <!--38225600-->
۴۹٬۶۹۹

ویرایش