آمدی، سیف الدین علی (آمد ۵۵۱ـ دمشق ۶۳۱ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۵: | خط ۵: | ||
آمِدی، سیفالدین علی (آمد ۵۵۱ـ دمشق ۶۳۱ق) Amedi, Sayf al-Din Ali | آمِدی، سیفالدین علی (آمد ۵۵۱ـ دمشق ۶۳۱ق) Amedi, Sayf al-Din Ali | ||
فقیه و متکلم شافعی. در [[بغداد]] فقه [[حنبلی، مذهب|حنبلی]] را نزد نصر بن فتیان خواند. سپس به مذهب [[شافعیه|شافعی]] گروید و فقه آن را نزد ابوالقاسم بن فضلان فراگرفت. سپس در [[سوریه]] به یادگیری علوم عقلی پرداخت. چندی نیز در [[مصر]] تدریس کرد، اما بهسبب حسادت برخی فقیهان آنجا به فساد عقیده متهم شد و ریختن خون او را مباح دانستند؛ از بیم جان به [[شام]] رفت و در شهر حمات بسیار نوشت. چندی نیز در مدرسۀ عزیزیّۀ [[دمشق]] تدریس کرد؛ اما درپی مخالفت با تدریس فلسفه در مدارس، به ناچار خانهنشین شد. او در تدریس توانا و در مناظره کمنظیر بود. مشی فلسفی در همۀ آثار او پیداست. ''الاحکام'' را بهشیوۀ متکلمان نوشت. کمابیش بیست کتاب نوشت که بیشتر آنها ازمیان رفته و برخی نیز چاپ نشدهاند. | فقیه و متکلم شافعی. در [[بغداد]] فقه [[حنبلی، مذهب|حنبلی]] را نزد نصر بن فتیان خواند. سپس به مذهب [[شافعیه|شافعی]] گروید و فقه آن را نزد ابوالقاسم بن فضلان فراگرفت. سپس در [[سوریه]] به یادگیری علوم عقلی پرداخت. چندی نیز در [[مصر]] تدریس کرد، اما بهسبب حسادت برخی فقیهان آنجا به فساد عقیده متهم شد و ریختن خون او را مباح دانستند؛ از بیم جان به [[شام]] رفت و در شهر حمات بسیار نوشت. چندی نیز در مدرسۀ عزیزیّۀ [[دمشق]] تدریس کرد؛ اما درپی مخالفت با تدریس [[فلسفه]] در مدارس، به ناچار خانهنشین شد. او در تدریس توانا و در مناظره کمنظیر بود. مشی فلسفی در همۀ آثار او پیداست. ''الاحکام'' را بهشیوۀ متکلمان نوشت. کمابیش بیست کتاب نوشت که بیشتر آنها ازمیان رفته و برخی نیز چاپ نشدهاند. | ||
از آثار اوست: ''ابکارالافکار'' در کلام؛ ''احکام الحکّام فی اصول الاحکام''؛ ''منتهیالسَّئول فی علمالاصول''؛ ''دقائقالحقایق'' درحکمت و ''غایةالمرام فی علمالکلام''. | از آثار اوست: ''ابکارالافکار'' در کلام؛ ''احکام الحکّام فی اصول الاحکام''؛ ''منتهیالسَّئول فی علمالاصول''؛ ''دقائقالحقایق'' درحکمت و ''غایةالمرام فی علمالکلام''. |