Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
حسن حاجی نوری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
حاجینوری مدتی در موزهی ایران باستان مشغول بازسازی و بزرگنمایی مجسمهها و نقشبرجستههای باستانی بود و سپس به استخدام سازمان میراث فرهنگی درآمد که در آنجا به تهیهی مولاژ پرداخت. او در کنار ساختن مجسمههایی که کپی آثار باستانی بودند، به ساختن تندیسهایی پرداخت که به قول خودش فرم نمادین دارند. در سال 1337 فریاد [[نیما یوشیج]] را با گچ ساخت که 76 سانتیمتر ارتفاع دارد. چهرهی این مجسمه یک و نیم برابر چهرهی واقعی نیماست که پشت به کوه، دهان به فریاد گشوده. آوار از مجسمههای دیگر اوست که آدمهایی از زن و مرد زیر آواری از کتاب فرو افتادهاند و در آخرین نفسها مشغول گشودن کتاب بزرگی هستند. در بالای این آوار مردی به استغاثه دست بلند کرده است. اندوه، نیایش بت گمشده و دام گیسو از دیگر آثار معروف اوست. | حاجینوری مدتی در موزهی ایران باستان مشغول بازسازی و بزرگنمایی مجسمهها و نقشبرجستههای باستانی بود و سپس به استخدام سازمان میراث فرهنگی درآمد که در آنجا به تهیهی مولاژ پرداخت. او در کنار ساختن مجسمههایی که کپی آثار باستانی بودند، به ساختن تندیسهایی پرداخت که به قول خودش فرم نمادین دارند. در سال 1337 فریاد [[نیما یوشیج]] را با گچ ساخت که 76 سانتیمتر ارتفاع دارد. چهرهی این مجسمه یک و نیم برابر چهرهی واقعی نیماست که پشت به کوه، دهان به فریاد گشوده. آوار از مجسمههای دیگر اوست که آدمهایی از زن و مرد زیر آواری از کتاب فرو افتادهاند و در آخرین نفسها مشغول گشودن کتاب بزرگی هستند. در بالای این آوار مردی به استغاثه دست بلند کرده است. اندوه، نیایش بت گمشده و دام گیسو از دیگر آثار معروف اوست. | ||
حاجینوری نقش مهمی در رونق و کیفیت مجسمهسازی شهری داشته. او در این دسته از آثارش که بیشتر به آثار باستانی ایران اختصاص دارد از بزرگنمایی زیاد پرهیز کرده و مجسمههای زیادی را در مناطق مختلف ایران نصب کرده است. حاجینوری به خاطر دغدغههای صرف هنری با بسیاری از شاعران بزرگ معاصر (مثل [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|شاملو]]، نیما، [[اخوان ثالث، مهدی (مشهد ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۶۹ش)|اخوان ثالث]] و [[فروغ | حاجینوری نقش مهمی در رونق و کیفیت مجسمهسازی شهری داشته. او در این دسته از آثارش که بیشتر به آثار باستانی ایران اختصاص دارد از بزرگنمایی زیاد پرهیز کرده و مجسمههای زیادی را در مناطق مختلف ایران نصب کرده است. حاجینوری به خاطر دغدغههای صرف هنری با بسیاری از شاعران بزرگ معاصر (مثل [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|شاملو]]، نیما، [[اخوان ثالث، مهدی (مشهد ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۶۹ش)|اخوان ثالث]] و [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ فرخزاد]]) دوستی و رابطهی نزدیگ داشته. | ||
در مهرماه 1392 توسط سازمان زیباسازی شهر تهران و نشریهی تندیس مراسمی در بزرگداشت او برگزار شد که هنرمندان برجستهای چون [[جواد مجابی]]، [[حسین محجوبی]]، [[عباس مشهدی زاده|عباس مشهدیزاده]]، [[رضا بانگیز]] و... به تقدیر و معرفی حاجیزاده و آثارش پرداختند. حاجی نوری در سال ۱۳۶۸ نشان درجهی یک هنری خود را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. او بر اثر کهولت سن درگذشت. | در مهرماه 1392 توسط سازمان زیباسازی شهر تهران و نشریهی تندیس مراسمی در بزرگداشت او برگزار شد که هنرمندان برجستهای چون [[مجابی، جواد (قزوین ۱۳۱۸ش)|جواد مجابی]]، [[محجوبی، حسین (لاهیجان ۱۳۰۹ش)|حسین محجوبی]]، [[عباس مشهدی زاده|عباس مشهدیزاده]]، [[رضا بانگیز]] و... به تقدیر و معرفی حاجیزاده و آثارش پرداختند. حاجی نوری در سال ۱۳۶۸ نشان درجهی یک هنری خود را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. او بر اثر کهولت سن درگذشت. | ||
منابع: | منابع: | ||