پرش به محتوا

محمد باقر اصفهانی (اصفهان قرن ۱۲ـ قرن ۱۳ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


{{جعبه زندگینامه|عنوان=محمّد‌باقر اصفهانی|نام=|نام دیگر=آقاباقر|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=اصفهان قرن ۱۲ق|تاریخ مرگ=قرن ۱۳ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش و قلمدان‌نگار|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=پیکرنگاری درباری|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=زن جوانی نشسته بر صندلی در حال نظاره بازی مرغان و خرگوشان (۱۱۹۷ق)، زنی نشسته با بادبزنی در دست (۱۱۷۳ق)، تصویری از میرزا ابوالقاسم فندرسکی (۱۱۹۲ق)، تک‌چهره‌ای از درویشی با ریش انبوه (۱۱۹۲ق، کاخ گلستان) و یک نقاشی آبرنگ از زنی برهنه (۱۱۷۸ق)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}محمّد‌باقر اصفهانی (اصفهان قرن ۱۲ـ قرن ۱۳ق)<br>
{{جعبه زندگینامه|عنوان=محمّد‌باقر اصفهانی|نام=|نام دیگر=آقاباقر|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=اصفهان قرن ۱۲ق|تاریخ مرگ=قرن ۱۳ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش و قلمدان‌نگار|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=پیکرنگاری درباری|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=زن جوانی نشسته بر صندلی در حال نظاره بازی مرغان و خرگوشان (۱۱۹۷ق)، زنی نشسته با بادبزنی در دست (۱۱۷۳ق)، تصویری از میرزا ابوالقاسم فندرسکی (۱۱۹۲ق)، تک‌چهره‌ای از درویشی با ریش انبوه (۱۱۹۲ق، کاخ گلستان) و یک نقاشی آبرنگ از زنی برهنه (۱۱۷۸ق)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}محمّد‌باقر اصفهانی (اصفهان قرن ۱۲ـ قرن ۱۳ق)<br>
<p>نقاش و قلمدان‌نگار ایرانی. با نام آقاباقر شهرت داشت. از بنیادگذاران مکتب [[پیکرنگاری درباری]] بود. آثارش را با سجع‌های مختلف، ازجمله «باقر»، «محمدباقر»، «یا امام محمدباقر»، «باقر از بعد علی اشرف شد»، «کم‌ترین آقاباقر»، و به‌ویژه «باقرالعلوم» رقم می‌زد. نزد علی اشرف هنر آموخت. در ترسیم گل و مرغ، چهره‌پردازی، و نقاشی از مجالس رزمی و بزمی مهارت داشت. در خلق نقاشی‌هایش از آبرنگ و سیاه‌قلم بهره می‌گرفت؛ و علم مناظر و مرایا را می‌دانست. ازجمله آثار بر‌جامانده از او عبارت‌اند از ''زن جوانی نشسته بر صندلی'' ''در حال نظارۀ بازی مرغان و خرگوشان'' (۱۱۹۷ق)، ''زنی نشسته با بادبزنی در دست'' (۱۱۷۳ق)، تصویری از میرزا ابوالقاسم فندرسکی (۱۱۹۲ق)، تک‌چهره‌ای از ''درویشی با ریش انبوه'' (۱۱۹۲ق، کاخ گلستان) و یک نقاشی آبرنگ از زنی برهنه (۱۱۷۸ق).</p>
<p>نقاش و قلمدان‌نگار ایرانی. با نام آقاباقر شهرت داشت. از بنیادگذاران مکتب [[پیکرنگاری درباری]] بود. آثارش را با سجع‌های مختلف، ازجمله «باقر»، «محمدباقر»، «یا امام محمدباقر»، «باقر از بعد علی اشرف شد»، «کم‌ترین آقاباقر»، و به‌ویژه «باقرالعلوم» رقم می‌زد. نزد علی اشرف هنر آموخت. در ترسیم گل و مرغ، چهره‌پردازی، و نقاشی از مجالس رزمی و بزمی مهارت داشت. در خلق نقاشی‌هایش از آبرنگ و سیاه‌قلم بهره می‌گرفت؛ و علم مناظر و مرایا را می‌دانست. ازجمله آثار بر‌جامانده از او عبارت‌اند از ''زن جوانی نشسته بر صندلی'' ''در حال نظارۀ بازی مرغان و خرگوشان'' (۱۱۹۷ق)، ''زنی نشسته با بادبزنی در دست'' (۱۱۷۳ق)، تصویری از میرزا ابوالقاسم فندرسکی (۱۱۹۲ق)، تک‌چهره‌ای از ''درویشی با ریش انبوه'' (۱۱۹۲ق، [[کاخ گلستان]]) و یک نقاشی آبرنگ از زنی برهنه (۱۱۷۸ق).</p>
<br><!--38172300-->
<br><!--38172300-->
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
سرویراستار
۵۵٬۸۲۸

ویرایش