پرش به محتوا

موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶م)(Morris, William)<br/> [[File:38483100-1.jpg|thumb|موريس، ويليام]][[File:38483100.jpg|thumb|موريس، ويليام]]
موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶م)(Morris, William)<br/> {{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ویلیام موریس
|عنوان =ویلیام موریس
|نام =William Morris
|نام =William Morris
خط ۳۰: خط ۲۸:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}طراح، نویسنده، و سوسیالیست<ref>socialist</ref> انگلیسی. از مؤسسان جنبش‌ هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> بود. ماشینی‌شدن قرن ۱۹م را محکوم کرد، و کوشید تا صنعتگری دستیِ سنّتی، همچون مبل‌سازی، تصویرسازی کتاب، طراحی پارچه، و نظایر آن را احیا کند؛ این گرایشِ خود را با نوسازی جامعه براساس اصول [[سوسیالیسم]]، پیوند داد. موریس در [[لندن (انگلستان)|لندن]] به‌دنیا آمد، و در [[آکسفورد]] درس خواند؛ در آن‌جا با ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، از هنرمندان گروه پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite </ref>، دوستی پایداری برقرار کرد، و از [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)|جان راسکین]]<ref>John Ruskin </ref>، منتقد هنری، و [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)|دانته گابریل روسِتّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref>، نقاش و شاعر، تأثیر گرفت. تخصص اولیۀ خود، معماری، را وانهاد تا به مطالعۀ نقاشی بپردازد، لیکن بر معمارانی همچون ویلیام لتابی<ref>William Lethaby </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> قویاً تأثیر گذاشت. در ۱۸۶۱م، در تأسیس شرکت ماریس، مارشال، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Marshall, Faulkner and Company </ref> («شرکت<ref>Firm </ref>») مشارکت داشت؛ این شرکت در زمینۀ طراحی و ساخت شیشۀ منقوش<ref>stained glass </ref>، مبلمان، پارچه، فرش، و کاغذدیواری‌های تزیینی، فعالیت می‌کرد. بسیاری از این طرح‌ها که از منابع قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، کلاسیک<ref>classical </ref>، و شرقی متأثر بودند، هنوز هم تولید می‌شوند. اولین کتاب شعر موریس، ''دفاع از گِنِوِر''<ref>''The Defence of Guenevere''</ref> (۱۸۵۸م) نام داشت. چندین کتاب شعر رومانس<ref>romance </ref> نگاشت که کتاب‌های ''زندگی و مرگ جِیسون''<ref>''The Life and Death of Jason''</ref> (۱۸۶۷م) و ''بهشت زمینی''<ref>''The Earthly Paradise''</ref> (۱۸۶۸ـ۱۸۷۰م)، نمونه‌های گزیده‌ای از آن‌هاست. اشعار رومانسِ او با نام ''رؤیای جان بال''<ref>''A Dream of John Ball''</ref> (۱۸۸۸م) و ''خبرهایی از ناکجاآباد''<ref>''News from Nowhere''</ref> (۱۸۹۱م) گویای ایدئولوژی سوسیالیستیِ او در مقام یکی از سوسیالیست‌های پیشرو است. در ۱۸۸۳م به فدراسیون سوسیال دموکرات<ref>Social Democratic Federation </ref> پیوست، اما در ۱۸۸۴م، آن را بیش از حد میانه‌رو یافت و آن‌جا را ترک کرد، و مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League </ref> را بنیاد نهاد. ازجمله طرح‌های مشهورش کاغذدیواری‌های «گل مینا<ref>Daisy </ref>» (۱۸۶۴م) و «درخت مو<ref>Vine </ref>» (۱۸۷۳م)، پرده‌نگارۀ<ref>tapestry </ref> «دارکوب<ref>Woodpecker  
}}[[File:38483100-1.jpg|thumb|موريس، ويليام|281x281پیکسل]]
[[پرونده:38483100-4.jpg|بندانگشتی|طرح دزد توت فرنگی اثر ویلیام موریس]]
طراح، نویسنده، و سوسیالیست<ref>socialist</ref> انگلیسی. از مؤسسان جنبش‌ هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> بود. ماشینی‌شدن قرن ۱۹م را محکوم کرد، و کوشید تا صنعتگری دستیِ سنّتی، همچون مبل‌سازی، تصویرسازی کتاب، طراحی پارچه، و نظایر آن را احیا کند؛ این گرایشِ خود را با نوسازی جامعه براساس اصول [[سوسیالیسم]]، پیوند داد. موریس در [[لندن (انگلستان)|لندن]] به‌دنیا آمد، و در [[آکسفورد]] درس خواند؛ در آن‌جا با ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، از هنرمندان گروه پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite </ref>، دوستی پایداری برقرار کرد، و از [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)|جان راسکین]]<ref>John Ruskin </ref>، منتقد هنری، و [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)|دانته گابریل روسِتّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref>، نقاش و شاعر، تأثیر گرفت. تخصص اولیۀ خود، معماری، را وانهاد تا به مطالعۀ نقاشی بپردازد، لیکن بر معمارانی همچون ویلیام لتابی<ref>William Lethaby </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> قویاً تأثیر گذاشت. در ۱۸۶۱م، در تأسیس شرکت ماریس، مارشال، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Marshall, Faulkner and Company </ref> («شرکت<ref>Firm </ref>») مشارکت داشت؛ این شرکت در زمینۀ طراحی و ساخت شیشۀ منقوش<ref>stained glass </ref>، مبلمان، پارچه، فرش، و کاغذدیواری‌های تزیینی، فعالیت می‌کرد. بسیاری از این طرح‌ها که از منابع قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، کلاسیک<ref>classical </ref>، و شرقی متأثر بودند، هنوز هم تولید می‌شوند. اولین کتاب شعر موریس، ''دفاع از گِنِوِر''<ref>''The Defence of Guenevere''</ref> (۱۸۵۸م) نام داشت. چندین کتاب شعر رومانس<ref>romance </ref> نگاشت که کتاب‌های ''زندگی و مرگ جِیسون''<ref>''The Life and Death of Jason''</ref> (۱۸۶۷م) و ''بهشت زمینی''<ref>''The Earthly Paradise''</ref> (۱۸۶۸ـ۱۸۷۰م)، نمونه‌های گزیده‌ای از آن‌هاست. اشعار رومانسِ او با نام ''رؤیای جان بال''<ref>''A Dream of John Ball''</ref> (۱۸۸۸م) و ''خبرهایی از ناکجاآباد''<ref>''News from Nowhere''</ref> (۱۸۹۱م) گویای ایدئولوژی سوسیالیستیِ او در مقام یکی از سوسیالیست‌های پیشرو است. در ۱۸۸۳م به فدراسیون سوسیال دموکرات<ref>Social Democratic Federation </ref> پیوست، اما در ۱۸۸۴م، آن را بیش از حد میانه‌رو یافت و آن‌جا را ترک کرد، و مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League </ref> را بنیاد نهاد. ازجمله طرح‌های مشهورش کاغذدیواری‌های «گل مینا<ref>Daisy </ref>» (۱۸۶۴م) و «درخت مو<ref>Vine </ref>» (۱۸۷۳م)، پرده‌نگارۀ<ref>tapestry </ref> «دارکوب<ref>Woodpecker  


</ref>» (دهۀ ۱۸۸۰م)، و طرح «پیچ امین‌الدوله<ref>Honeysuckle</ref>» برای پارچۀ کتان (۱۸۷۶م) درخور ذکرند. ماریس در مقام یکی از مؤسسان جنبش هنرها و صنایع دستی، در اعتلای استانداردهای صنایع دستی انگلستان سهمی بسزا داشت.
</ref>» (دهۀ ۱۸۸۰م)، و طرح «پیچ امین‌الدوله<ref>Honeysuckle</ref>» برای پارچۀ کتان (۱۸۷۶م) درخور ذکرند. ماریس در مقام یکی از مؤسسان جنبش هنرها و صنایع دستی، در اعتلای استانداردهای صنایع دستی انگلستان سهمی بسزا داشت.
سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش