هنر برای هنر: تفاوت میان نسخه‌ها

در هنر، اعتقاد به این‌که هنر فی‌نفسه هدف است، و به غایت اخلاقی، دینی، سیاسی، یا تربیتی نیاز ندارد. [[گوتیه، تئوفیل|تئوفیل گوتیه]]<ref>Théophile Gautier</ref>، نویسندۀ فرانسوی، در ۱۸۳۲م نظریۀ «هنر برای هنر<ref>l’art pour l’art</ref>» را مطرح کرد، و شاعران و نقاشان سمبولیست<ref>Symbolist </ref> فرانسوی در نیمه‌های قرن ۱۹م بدان اقبال کردند. این مکتب، در اواخر قرن ۱۹م با شکل‌گیری جنبش زیباشناختی<ref>Aesthetic Movement</ref> در [[انگلستان]] شکوفا شد. در هنر غرب تأکید بیشتر بر فرم تا محتوا، تا قرن ۲۰م برجا ماند. [[بل، کلایو (۱۸۸۱ـ۱۹۶۴)|کلایو بل]]<ref>Clive Bell</ref> و [[فرای، راجر (۱۸۶۶ـ۱۹۳۴)|راجر فرای]]<ref>Roger Fry</ref> با تأکید بر [[فرمالیسم]]<ref>formalism </ref>، از پیروان این گرایش بودند. در انگلستان هنرمندان پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> (از ۱۸۴۸م) پایه‌های مکتب اصالت زیباشناسی را استوار ساختند؛ [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)|دانته گابریل روستّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti</ref>، [[برن ـ جونز، ادوارد (۱۸۳۳ـ۱۸۹۸)|ادوارد برن ـ جونز]]<ref>Edward Burne-Jones</ref>، و [[سوئینبرن، الجرنون|اَلجرنون چارلز سوئینبرن]]<ref>Algernon Charles Swinburne</ref> با پیروی آگاهانه از هنر قرون وسطایی<ref>medievalism </ref>، حسرت زیبایی آرمانی را متجلّی ساختند. نگرش‌های این جنبش در نوشته‌های [[وایلد، اسکار (۱۸۵۴ـ۱۹۰۰)|اسکار وایلد]]<ref>Oscar Wilde</ref>، و [[پیتر، والتر (۱۸۳۹ـ۱۸۹۴)|والتر پِیتِر]]<ref>Walter Pater </ref> و تصویر‌گری‌های [[بیردزلی، اوبری (۱۸۷۲ـ۱۸۹۸)|اوبری بیردزلی]]<ref>Aubrey Beardsley</ref> تجلّی‌یافته است. این مکتب از حامیان جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement</ref>، و آرنوو<ref>Art Nouveau</ref> به‌‌شمار می‌رود. اندیشۀ اصالت زیباشناسی، بر دیدگاه [[کانت، ایمانوئل|ایمانوئل کانت]]<ref>Immanuel Kant</ref>، فیلسوف آلمانیِ قرن ۱۸م، مبتنی بود، که اعتقاد داشت هنر فقط باید با ملاک‌های خودش ارزیابی شود، نه با چیزی خارج از آن.