هبی: تفاوت میان نسخه‌ها

|نام فارسی =هبی

|نام لاتین =Hebei

|مساحت(کیلومتر مربع)=188,800  

|تولیدات و صنایع مهم=پارچه بافی، زغال سنگ، آهن، فولاد، و نفت؛ کشاورزی و داروسازی

</ref>؛ چیلی<ref>Chichli  

</ref>) استانی در شمال [[چین]]، با 188,800 کیلومتر مربع مساحت و 74,610,235 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,882 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[شی جیاجوانگ|شی‌جیاجوانگ]]<ref>Shijiazhuang </ref> است و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از بائودینگ<ref>Baoding</ref>، [[تانگشان]]<ref> Tangshan</ref>، هاندان<ref> Handan </ref>، و [[جانگ جیاکو|جانگ‌جیاکو]]<ref>Zhangjiakou </ref>. شهرهای ویژۀ [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[تیانجین]]<ref> Tianjin</ref> را نیز شامل می‌شود. مهم‌ترین صنایع آن عبارت‌اند از پارچه‌بافی، [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، و [[نفت]]؛ [[کشاورزی]] در این استان بر تولید [[گندم]] زمستانی، [[جو دوسر]]، [[ذرت]]، و [[پنبه]] استوار است. هبی از دیرباز بخشی از چین بوده است و اول‌بار در زمان [[تانگ، سلسله|سلسلۀ تانگ]]<ref> Tang </ref> (قرون ۶ تا ۹م) آن را هبی نامیدند. قسمت اعظم این استان بخشی از جلگۀ چین شمالی<ref>North China Plain </ref> را تشکیل می‌دهد اما بخش شمالی آن، در آن سوی [[دیوار بزرگ چین]]<ref>Great Wall of China</ref> منطقه‌ای است که [[مغولستان داخلی]] را از دیوار بزرگ چین جدا می‌کند. به‌سبب فقدان بارندگی در این‌جا کشاورزی نسبتاً ناچیز و تراکم جمعیت اندک است. در داخل استان، دو ناحیۀ شهری پهناور پکن و تیانجین قرار دارند که مستقلاً اداره می‌شوند. بخش بزرگ‌تر استان، جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> حاصل‌خیزی است که چندین رود آن را آبیاری می‌کنند و [[کانال بزرگ]]<ref>Grand Canal</ref> از آن می‌گذرد. مجتمع عظیم آهن و فولاد در هاندان قرار دارد. تانگشان، چانگ چیاکو، و شی‌جیا جوانگ دارای کارخانه‌های بزرگ ماشین‌سازی‌اند. صنعت [[داروسازی]] هبی بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ [[آنتی بیوتیک|آنتی‌بیوتیک]] در چین است. این استان همچنین منطقۀ مهم کشت پنبه است و اغلب شهر‌های آن پارچه تولید می‌کنند.