سلطانیه، شهر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Soltaniyeh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=زنجان|شهرستان=سلطانیه|بخش=مرکزی|موقعیت=۳۹کیلومتری جنوب شرقی زنجان و ۵۰کیلومتری شمال غربی ابهر، سر راه زنجان و ابهر به قیدار، در ۵کیلومتری جنوب راه زنجان به تهران|جمعیت=7,638نفر (1395ش)|نوع اقلیم=معتدلِ مایل به سرد و نیمهخشک|ارتفاع از سطح دریا=۱,۷۸۰متر|تولیدات و صنایع مهم=|برخی بناهای مهم=گنبد سلطانیه؛ آرامگاه چلبی اوغلی؛ بقعۀ ملا حسن کاشی؛ ارگ سلطانیه یا کهندژ|شهر ها و آبادی های مهم=}} | |||
سلطانیه، شهر | سلطانیه، شهر Soltanieh, city<br> | ||
[[پرونده:25200400- 6.jpg|بندانگشتی|نمایی از گنبد سلطانیه، در میانۀ شهر]] | |||
شهری در [[زنجان، استان|استان زنجان]]، مرکز اداری [[سلطانیه، شهرستان|شهرستان سلطانیه]]. با ارتفاع ۱,۷۸۰متر، در دشتی در ۳۹کیلومتری جنوب شرقی [[زنجان، شهر|زنجان]] و ۵۰کیلومتری شمال غربی [[ابهر، شهر|ابهر]]، سر راه زنجان و ابهر به [[قیدار، شهر|قیدار]]، در ۵کیلومتری جنوب راه زنجان به [[تهران، شهر|تهران]]، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به سرد و نیمهخشک و جمعیت آن 7,638نفر است (1395ش). مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند و شیعۀ دوازدهامامیاند. در بافت کهن و تاریخی شهر سلطانیه مجموعهبناهایی از دورۀ [[ایلخانان]] و پس از آن بازمانده که مهمترین آنها در وهلۀ نخست [[گنبد سلطانیه]] (بزرگترین [[گنبد (معماری)|گنبد]] ایران و سومین گنبد بزرگ آجری جهان) است و بعد آرامگاه چلبی اوغلی (در ۵۰۰متری جنوب غرب گنبد سلطانیه)، [[آرامگاه ملا حسن کاشی|بقعۀ ملا حسن کاشی]] (در جنوب شرق محوطۀ گنبد سلطانیه)، و ارگ سلطانیه یا کهندژ (در وسط شهر سلطانیه). | شهری در [[زنجان، استان|استان زنجان]]، مرکز اداری [[سلطانیه، شهرستان|شهرستان سلطانیه]]. با ارتفاع ۱,۷۸۰متر، در دشتی در ۳۹کیلومتری جنوب شرقی [[زنجان، شهر|زنجان]] و ۵۰کیلومتری شمال غربی [[ابهر، شهر|ابهر]]، سر راه زنجان و ابهر به [[قیدار، شهر|قیدار]]، در ۵کیلومتری جنوب راه زنجان به [[تهران، شهر|تهران]]، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به سرد و نیمهخشک و جمعیت آن 7,638نفر است (1395ش). مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند و شیعۀ دوازدهامامیاند. در بافت کهن و تاریخی شهر سلطانیه مجموعهبناهایی از دورۀ [[ایلخانان]] و پس از آن بازمانده که مهمترین آنها در وهلۀ نخست [[گنبد سلطانیه]] (بزرگترین [[گنبد (معماری)|گنبد]] ایران و سومین گنبد بزرگ آجری جهان) است و بعد آرامگاه چلبی اوغلی (در ۵۰۰متری جنوب غرب گنبد سلطانیه)، [[آرامگاه ملا حسن کاشی|بقعۀ ملا حسن کاشی]] (در جنوب شرق محوطۀ گنبد سلطانیه)، و ارگ سلطانیه یا کهندژ (در وسط شهر سلطانیه). | ||
براساس مصوبۀ هیأت وزیران در جلسۀ مورخ 29 خرداد 1392ش ضمن تغییر و اصلاحاتی در بخش سلطانیه و انتزاع آن از [[ابهر، شهرستان|شهرستان ابهر]]، این بخش به شهرستانی با مرکزیت شهر سلطانیه ارتقاء یافته است. | براساس مصوبۀ هیأت وزیران در جلسۀ مورخ 29 خرداد 1392ش ضمن تغییر و اصلاحاتی در بخش سلطانیه و انتزاع آن از [[ابهر، شهرستان|شهرستان ابهر]]، این بخش به شهرستانی با مرکزیت شهر سلطانیه ارتقاء یافته است. بنای اولیۀ شهر سلطانیه مربوط است به [[الجایتو]]، هشتمین سلطان ایلخانان، که در زمان او به عنوان تختگاه او انتخاب شده و بعدتر این شهر (تا دورۀ معاصر) از اعتبار و رونق افتاده است. | ||
---- | ---- | ||