پرش به محتوا

علی اکبر صارمی: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۱۰ ماه پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۴: خط ۳۴:




معمار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و دبیرستانش را در [[زنجان، شهر|زنجان]] به اتمام رساند، سپس وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] شد. صارمی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از این دانشکده (1347) و مدرک دکترای معماری از دانشگاه پنسیلوانیای [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] (1355) است. رساله‌ی دکتری صارمی با راهنمایی استادش، [[لویی کان]] نگاشته شد. او سال‌ها بعد (در سال 1376) بخشی از رساله‌ی دکترای خود را با نام ''ارزش‌های پایداری در معماری ایران'' به چاپ رساند. عضویت در کانون مهندسان معمار [[دانشگاه تهران]]؛ عضویت در سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران؛ عضویت در انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز؛ عضویت در جامعه‌ی مهندسان معمار ایران؛ ریاست هیات مدیره‌ی مهندسین مشاور تجیر که با همکاری جواد بنکدار، محمدتقی رادمرد، صادق ریاحی و صمد بلوچ تأسیس شد (از سال 1359)؛ تدریس در [[دانشگاه آزاد اسلامی]] تهران مرکز (1369- 1395)؛ عضویت در هیات امناء انجمن مفاخر معماری ایران؛ تدریس در دانشگاه فارابی (1355- 1359) و تدریس در دانشگاه تهران تا آخرین روزهای زندگی‌اش (1373- 1376) از جمله‌ی فعالیت‌های او محسوب می‌شوند.  
معمار ایرانی. تحصیلات ابتدایی و دبیرستانش را در [[زنجان، شهر|زنجان]] به اتمام رساند، سپس وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] شد. صارمی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از این دانشکده (1347) و مدرک دکترای معماری از دانشگاه پنسیلوانیای [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] (1355) است. رساله‌ی دکتری صارمی با راهنمایی استادش، [[لوئی کان]] نگاشته شد. او سال‌ها بعد (در سال 1376) بخشی از رساله‌ی دکترای خود را با نام ''ارزش‌های پایداری در معماری ایران'' به چاپ رساند. عضویت در کانون مهندسان معمار [[دانشگاه تهران]]؛ عضویت در سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران؛ عضویت در انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز؛ عضویت در جامعه‌ی مهندسان معمار ایران؛ ریاست هیات مدیره‌ی مهندسین مشاور تجیر که با همکاری جواد بنکدار، محمدتقی رادمرد، صادق ریاحی و صمد بلوچ تأسیس شد (از سال 1359)؛ تدریس در [[دانشگاه آزاد اسلامی]] تهران مرکز (1369- 1395)؛ عضویت در هیات امناء انجمن مفاخر معماری ایران؛ تدریس در دانشگاه فارابی (1355- 1359) و تدریس در دانشگاه تهران تا آخرین روزهای زندگی‌اش (1373- 1376) از جمله‌ی فعالیت‌های او محسوب می‌شوند.  


عمده‌ی معروفیت صارمی در معماری معاصر به خاطر پروژه‌های معدود، اما شاخصش در فضاهای شهری است که جنجال‌های بسیاری نیز آفریده. با بررسی دو اثر کلان او (یعنی پروژه‌ی تالار شهر [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]]- سال ۱۳۷۷ و میدان شهدای مشهد- سال ۱۳۸۳) چالش‌ها آغاز شد. اوج این نقد‌ها و چالش‌ها در مجموعه نشست‌هایی با عنوان «معرفی و نقد معماری امروز» به اهتمام جامعه‌ی مهندسان معمار ایران در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۳ طرح شد.  
عمده‌ی معروفیت صارمی در معماری معاصر به خاطر پروژه‌های معدود، اما شاخصش در فضاهای شهری است که جنجال‌های بسیاری نیز آفریده. با بررسی دو اثر کلان او (یعنی پروژه‌ی تالار شهر [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]]- سال ۱۳۷۷ و میدان شهدای مشهد- سال ۱۳۸۳) چالش‌ها آغاز شد. اوج این نقد‌ها و چالش‌ها در مجموعه نشست‌هایی با عنوان «معرفی و نقد معماری امروز» به اهتمام جامعه‌ی مهندسان معمار ایران در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۳ طرح شد.  
۴۷٬۷۳۶

ویرایش