گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳): تفاوت میان نسخه‌ها

|آثار =نقاشی مسیح زرد (۱۸۸۹؛ نگارخانه هنری آلبرایت ناکس، بوفالو ایالت نیویورک)

[[پرونده:36174500-2.jpg|بندانگشتی|پل گوگن]]

گوگَن، پُل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)(Gauguin, Paul)<br />  

</ref> و تزیینی را پروراند، که استفادۀ احساسی از رنگ‌های ناب، مشخصۀ آن بود. درپی دستیابی به تجربه‌ای بی‌واسطه‌تر و ژرف‌تر از زندگی، به جزایر اقیانوس آرام جنوبی<ref>South Pacific </ref> رفت و بسیاری از ممتازترین آثارش را در آن‌جا پدید آورد. نقاشی ''مسیح زرد''<ref>''The Yellow Christ'' </ref> (۱۸۸۹؛ نگارخانۀ هنری آلبرایت ناکس، بوفالو<ref>''Albright-Knox Arts Gallery, Buffalo'' </ref>، ایالت نیویورک)، و ''کشتی‌گرفتن یعقوب با فرشته''<ref>''Jacob Wrestling with the Angel''</ref> (گلاسگو) ازجمله آثار گزیدۀ اوست.  

گوگَن در پاریس به‌دنیا آمد، و کودکی‌اش را در پرو گذراند. نخست دلال سهام بود، و سپس در ۱۸۸۳ کار نقاشی را تمام‌وقت پی ‌گرفت. چندی با امپرسیونیست‌ها همکاری داشت، و در چهار نمایشگاه آخر آنان (۱۸۸۰ـ۱۸۸۶) شرکت کرد. از ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۱، بیشتر در دهکدۀ پونتاون<ref> Pont Aven</ref> در برتانی<ref> Brittany </ref> به‌سر برد و کارش را بر شیوۀ جدید خود، ترکیب‌گرایی<ref>Synthetism </ref>، متمرکز ساخت که بر استفاده از رنگ‌های گویا و پرمایه، و خط ـ کناره‌<ref>outline </ref>های بارز در اطراف بخش‌هایی از رنگ تخت، مبتنی بود. با‌ تأثیر از سمبولیسم، مضامینی را برمی‌گزید که بازتابندۀ علاقه‌اش به باورهای فرهنگ‌های دیگر بودند. از ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۸ مدت کوتاهی به مارتینیک<ref>Martinique </ref>، پاناما، رفت، و در ۱۸۸۸ دو ماهِ پُردردسر را با [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ونسان ون‌گوگ]]<ref>Vincent van Gogh </ref> در آرل<ref>Arles </ref>، پرووانس<ref>Provence </ref>، گذراند. از ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ و از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۱ در تاهیتی<ref>Tahiti </ref>، و از ۱۹۰۱ در جزایر مارکیز<ref>Marquesas Islands </ref> به‌سر برد و همان‌جا درگذشت.  

در تاهیتی مشهورترین مجموعه آثارش با نام ''از کجا می‌آییم؟ چه کاره‌ایم؟ به کجا می‌رویم؟''<ref>''?Where Do We Come From? What Are We? Where Are We Going''</ref> (۱۸۹۷؛ موزۀ هنرهای زیبا بوستون<ref> Museum of Fine Art, Boston</ref>) را خلق کرد. گوگن بازتاب جهان مدرن را در گریز از تمدن صنعتی یافت، لیکن میراث بزرگی که برای نقاشی مدرن برجا گذاشت، ماهیت نوینی بود که به رنگ بخشید. شرح زندگی‌اش در نامه‌ها، یادداشت‌های روزانه، و قطعات شاعرانه‌ای از زندگی‌نامۀ خودنوشت‌ وی با نام ''نوآ ـ نوآ''<ref>''Noa-Noa''</ref> به روشنی درج شده است. تابلوهای ''اسب سفید''<ref>''The White Horse'' </ref> (لوور<ref>Louvre</ref>)، ''سواران در ساحل دریا''<ref>''Riders on the Shore''</ref> (مجموعۀ نیارخوس<ref> Niarchos Collection </ref>)، و چندین نقاشی از گروه‌پیکره‌های مردم تاهیتی نشان‌دهندۀ علاقۀ عمیق او به سادگی بنیادین طراحی است، که با «آزادی بی‌مانندی» در رنگ‌آمیزی درآمیخته باشد. نقش اشیا هم پدید آورد، ازجمله تابلوی''نقش اشیا و گراوور ژاپنی''<ref>''Nature Morte à Estampe Japonaise''</ref> (۱۸۸۹، موزۀ هنرهای معاصر تهران).