ساراتوف، شهر: تفاوت میان نسخه‌ها

مرکز استانِ (ناحیۀ) [[ساراتوف، استان|ساراتوف]] در فدراسیون [[روسیه]]، در کرانۀ راست [[ولگا]]<ref>Volga</ref>، به فاصلۀ ۳۱۵کیلومتری شمال [[ولگاگراد، شهر|ولگاگراد]]<ref>Volgograd </ref>. ۸۹۲هزار نفر جمعیت دارد (۱۹۹۶). مرکز مهم صنعتی و حمل‌ونقل است و کارخانه‌های ماشین‌سازی و فرآوری گاز، تعمیرگاه کشتی و پالایشگاه نفت دارد. نفت با خطوط لوله از [[باکو]] در [[آذربایجان، جمهوری|آذربایجان]] به این محل منتقل می‌شود تا با راه‌آهن در غرب روسیه توزیع شود؛ خط لولۀ گاز نیز از این محل تا مسکو کشیده شده است. پس از [[قازان]]<ref>Kazan </ref>، دومین مرکز فرهنگی ناحیۀ ولگا است. ساراتوف در ۱۵۹۰ به‌منزلۀ دژی در محل ماندگاه<ref>settlement</ref>&nbsp;[[تاتار]] در کرانۀ چپ ولگا بنا، و در ۱۶۷۴ به کرانۀ راست ولگا منتقل شد. از اواسط قرن ۱۷، مرکز مهم تجارت ماهی و نمک بود. در ۱۷۸۰ مرکز ایالت و یکی از بهترین شهرهای روسیه شد. از اواسط قرن ۱۹ تا دهۀ ۱۹۲۰ پرجمعیت‌ترین شهر ولگا و مرکز اصلی دادوستد گندم و صنعت آردسازی روسیه بود. پس از احداث راه‌آهن به مسکو در ۱۸۷۰، صنایع سنگین ساراتوف رشد کرد و در دهۀ ۱۹۳۰ به‌اوج رسید. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ مرکز ناحیۀ ولگای سفلا بود و در جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای آلمانی درآمد. برخی از نهادهای فرهنگی آن عبارت‌اند از دانشگاه (تأسیس ۱۹۰۹)، کنسرواتوار موسیقی (تأسیس ۱۹۱۲)، چند مؤسسۀ علمی، و موزۀ هنر (تأسیس ۱۸۸۵). بناهای دیدنی متعددی از قرون ۱۷ تا ۱۹، مانند کلیسای جامع تثلیث، دارد. ساکنان آلمانی شهر در ۱۹۴۱ اخراج شدند.