امامزاده اسماعیل (قزوین): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:11485100-3.jpg|بندانگشتی|نمای از فضای بیرونی بقعه]]


اِمامزاده اسماعیل (قزوین)<br>
اِمامزاده اسماعیل (قزوین)<br><p>بقعه‌ای واقع در [[قزوین، شهر|شهر قزوین]]، در پشت خیابان سپه متصل به خیابان پیغمبریۀ کنونی. وی را فرزند [[امام جعفر صادق]] (ع) دانسته‌اند، اما به نوشتۀ [[شیخ محمد مفید شیرازی|شیخ مفید]] در کتاب ''ارشاد''، اسماعیل فرزند بزرگ امام صادق (ع) در زمان حیات امام وفات کرده و در [[بقیع|قبرستان بقیع]] دفن شده است. لذا این امامزاده نمی‌تواند فرزند بلا‌واسطۀ آن حضرت باشد. این بقعه در پادشاهی [[سلطان حسین صفوی|سلطان‌حسین صفوی]] و سپس در دورۀ قاجاریه تعمیر و بازسازی و گنبد خوش ترکیب آن در حدود ۱۳۰۰ش با کاشی تزئین شده است.</p><p></p><p>'''ویژگی‌های معماری'''</p><p>بنای بقعه در دو طبقه، شامل فضای اصلی حرم، چهار ايوان متصل در طرفين آن و فضای جنبی ايوان‌هاست. حرم گنبدی دارد که روی آن کاشی‌کاری و زير آن کاربندی و گچ‌بری است. مدفن اصلی امامزاده در سرداب بقعه در زير حرم قرا گرفته است.  </p>
[[پرونده: 11485100-2.jpg | بندانگشتی|اِمامزاده اسماعيل]]<p>بقعه‌ای واقع در شهر قزوین، در پشت خیابان سپه متصل به خیابان پیغمبریۀ کنونی. وی را فرزند امام جعفر صادق (ع) دانسته‌اند، اما به نوشتۀ شیخ مفید در کتاب ''ارشاد''، اسماعیل فرزند بزرگ امام صادق (ع) در زمان حیات امام وفات کرده و در قبرستان بقیع دفن شده است. لذا این امامزاده نمی‌تواند فرزند بلا‌واسطۀ آن حضرت باشد. این بقعه در پادشاهی سلطان‌حسین صفوی و سپس در دورۀ قاجاریه تعمیر و بازسازی و گنبد خوش ترکیب آن در حدود ۱۳۰۰ش با کاشی تزئین شده است.</p><p></p><p>'''ویژگی‌های معماری'''</p><p>بنای بقعه در دو طبقه، شامل فضای اصلی حرم، چهار ايوان متصل در طرفين آن و فضای جنبی ايوان‌هاست. </p>
----<br><!--11485100-->
<br><!--11485100-->
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:قزوین]]
[[رده:قزوین]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۲

نمای از فضای بیرونی بقعه

اِمامزاده اسماعیل (قزوین)

بقعه‌ای واقع در شهر قزوین، در پشت خیابان سپه متصل به خیابان پیغمبریۀ کنونی. وی را فرزند امام جعفر صادق (ع) دانسته‌اند، اما به نوشتۀ شیخ مفید در کتاب ارشاد، اسماعیل فرزند بزرگ امام صادق (ع) در زمان حیات امام وفات کرده و در قبرستان بقیع دفن شده است. لذا این امامزاده نمی‌تواند فرزند بلا‌واسطۀ آن حضرت باشد. این بقعه در پادشاهی سلطان‌حسین صفوی و سپس در دورۀ قاجاریه تعمیر و بازسازی و گنبد خوش ترکیب آن در حدود ۱۳۰۰ش با کاشی تزئین شده است.

ویژگی‌های معماری

بنای بقعه در دو طبقه، شامل فضای اصلی حرم، چهار ايوان متصل در طرفين آن و فضای جنبی ايوان‌هاست. حرم گنبدی دارد که روی آن کاشی‌کاری و زير آن کاربندی و گچ‌بری است. مدفن اصلی امامزاده در سرداب بقعه در زير حرم قرا گرفته است.